وانگهى روشن است كه «عبادت»، امرى است سترگ؛ زيرا محورى است كه فعّاليت‌هاى زندگى، گرد آن مى‌چرخد و پرچمى است كه از آغاز آفرينش، چالشهاى فراوانى در مورد آن چهره نموده است.

٢- ابلاغ رسالت‌

ديگر مأموريت پيامبران، ابلاغ رسالت و نصايح و آموزه‌هاى الهى به جامعه بشرى بوده است؛ چرا كه شناخت و درك مصالح و مفاسد، با رسالت و شفّافيت آن، پيوند خورده است؛ از اين رو، پيامبران، با ايفاى نقش هدايتگرانه، خود، اين مطلب را به گوش جهانيان رساندند كه انسان، بدون پيوند با انديشه‌هاى آسمانى و به خودى خود، نمى‌تواند عدالت و هدايت را درك كرد، و بشناسد. البته پيامبران، در هر زمانى دليل و نشانه‌اى روشن بر حقّانيت دعوت خود ارائه داده‌اند؛ چنان‌كه خداى متعال در اين باره مى‌فرمايد:

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاؤُوهُم بِالْبَيِّنَاتِ ...[١].

«و در حقيقت، پيش از تو فرستادگانى به سوى قومشان گسيل داشتيم، پس دلايل آشكار برايشان آوردند».

[١] - روم( ٣٠): ٤٧.