در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٥ - ششم عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
نيز در تعريف «توبه» آمده است:
«توبه، بازگشتن از سختگيرى به آسانگيرى است».[١]
در اين معنا خداى متعال مىفرمايد:
... عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ...[٢].
«او مىداند كه شما هرگز حساب آن را نداريد، پس بر شما بخشود».
نيز «توبه» به معناى «رفع منع و انتقال به اباحه» آمده است؛ چنان كه مىفرمايد:
... عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ...[٣].
«خدا مىدانست كه شما به خودتان خيانت مىكرديد، پس توبه شما را پذيرفت».
وانگهى- چنان كه خداى متعال مىفرمايد- توبه منحصر به موارد گناه نيست كه خود از زبان حضرت موسى عليه السلام فرمود:
... فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ ...[٤].
«و چون به خود آمد، گفت: تو منزّهى! به درگاهت توبه كردم».
اين بيان الهى، بدين معناست كه:
[١] - مجمع البحرين: ٢/ ١٥.
[٢] - مزمل( ٧٣): ٢٠.
[٣] - بقره( ٢): ١٨٧.
[٤] - اعراف( ٧): ١٤٣.