آن هنگام، پيامبر (عليهما السلام) اضافه رداى خود را برگرفت و آن را بر سر آنان كشاند، سپس دست خود را از ردا بيرون آورد و به سوى آسمان گرفت و گفت: بار خداوندا! اينان اهل بيت و خاصّگان من هستند. آلودگى را از ايشان بزدا و پاك و پاكيزه‌شان گردان. امّ سلمه مى‌گويد: پيامبر اين سخن را سه بار تكرار كرد».

٢- آيه مباهله‌

خداى متعال خطاب به پيامبرش فرمود:

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ‌[١].

«پس هر كه در اين باره پس از دانشى كه تو را حاصل آمده با تو محاجّه كند، بگو: بياييد پسرانمان و پسرانتان و زنانمان و زنانتان و ما خويشان نزديك، شما خويشان نزديك خود را فراخوانيم، سپس مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».

فرمان الهى در اين آيه مبنى بر فراخواندن (همراه آوردن) فرزندان، زنان و خويشان، بدون استثناى حتّى يك مورد، به صيغه جمع آمده است كه در زبان عرب، جمع، حدّاقل با سه فرد تحقّق مى‌يابد، امّا به گواهى حديث و تاريخِ پيراسته از دخل و تصرّف و

[١] - آل عمران( ٣): ٦١.