در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - مكتب اهل بيت عليهم السلام

مكتب اهل بيت عليهم السلام‌

شيخ مفيد قدس سره درباره «عصمت» مى‌گويد:

«عصمت، لطفى است از جانب خداى متعال كه به مكلّف مى‌دهد، آن‌سان كه درعين قدرت بر انجام ارتكاب معصيت و ترك طاعت، از آن باز مى‌ايستد».[١]

سيد مرتضى قدس سره در اين باره گفته است:

«عصمت، همانى است كه [با بودنش‌] مكلّف از فعل قبيح و خلل وارد كردن به واجب، باز مى‌ايستد و اگر [عصمت‌] نباشد، از فعل قبيح و اخلال در واجب، پرهيز نمى‌كند و البتّه در هر دو حال (عصمت و عدم آن)، خداوند قدرت پايبندى و سرباز زدن را بدو داده است و اين (عصمت) را خدا به بنده‌اش داده و مى‌داند كه او با وجود قوّه عصمت، به معصيت روى نخواهد آورد، البتّه اين موهبت به گونه اى نيست كه از انسان معصوم، سلب اختيار كند».[٢]

نيز گفته است:

« [عصمت‌] لطفى است كه خداى متعال نموده، بنده‌اى را كه از ارتكاب فعل قبيح پرهيز مى‌كند، بدان مى‌آرايد».[٣]

[١] - النكت الاعتقاديّة، مصنّفات شيخ مفيد: ١٠/ ٣٧.

[٢] - الحدود و الحقائق، سيّد مرتضى: ١٦٧.

[٣] - الرسائل، سيّد مرتضى ٣/ ٣٢٥.