در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٥ - شريعت پايدار و فراگير

راه معصوم بودن امام وجود ندارد؛ چنان كه در مبحث عصمت پيامبران، ثابت كرديم.

[شريعت پايدار و فراگير]

اينك مسأله ديگرى مطرح است و آن اين كه: شريعتى را كه رسول خدا آورد، مقطعى نيست و هميشگى و براى تمام بشريت است؛ چنان كه خداى متعال در اين باره مى‌فرمايد:

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ‌[١].

«و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم».

با اين تفصيل و با توجّه به گستردگى اين رسالت، لازم است رسول خدا (عليهما السلام) عمرى به درازاى عمر جهان داشته باشد تا طرح و برنامه خود را به پيش برده آن را كامل گرداند و ثمره‌اش را ببيند، امّا از آن جاى كه عمر پيامبر (عليهما السلام) كوتاه و محدود است، ضرورتاً بايد عمرى طولانى تر در امتداد عمر حضرتش قرار گيرد كه همان توانمنديها و ويژگيهاى رسول خدا (عليهما السلام) را داشته باشد تا غرض الهى، تحقّق يابد، لذا پس از رسول خدا حضرت محمد مصطفى (عليهما السلام) كه رسالت، منقطع شده و پيامبرى نخواهد آمد- ادامه راه رسالت او، در

[١] - انبياء( ٢١): ١٠٧.