در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٦ - چهارم عصمت و اختيار

ب: غيراختيارى.

عصمت اختيارى، فضيلتى به شمار مى‌رود؛ زيرا فرد به اختيار خود، افزون بر گناه، انگيزه آن را نيز ترك مى‌كند و اين نيكو فضيلتى است.

امّا عصمت غيراختيارى، به خودى خود فضيلتى به شمار نمى‌رود؛ چرا كه با اختيار و انتخاب نبوده است، ولى اختصاص چنين موهبتى به افراد، حاكى از آن است كه اين افراد، در علم خداى حكيم، شايستگى برخوردارى از اين لطف را دارند و شايستگى‌شان از حُسن انقياد آنان حاصل شده است. روشن است كه بهترين انقيادها فعل اختيارى براى افراد است؛ از اين رو، عصمت، به اعتبار خود عصمت، يا به اعتبار مكشوف آن كه همان حسن انقياد است، فضيلتى اختيارى است.

«وانگهى، ترك انگيزه‌هاى گناه، افزون بر ترك گناه، برآمده از ايمان به خدا و روز قيامت و قوّه اراده آنان، با علم به حقايق و تأثير گناه در دنيا و آخرت است؛ علمى كه هيچ ابهام و خفايايى ندارد. يا اين‌كه ترك گناه و انگيزه‌هاى آن، از محبّت خالصانه و بى‌شائبه آنان نسبت به خداى متعال است».[١]

[١] - بدايةالمعارف الإلهية فى شرح عقائد الإماميّه، سيّد محسن خرازى: ١/ ٢٤٩.