بنابر آنچه گذشت، اشكالى كه مطرح شد، فاقد وجاهت است و اهل بيت عليهم السلام همسنگ قرآنند و با توجّه به اين كه تمسّك به قرآن، به كار بستن آموزه‌ها و احكام آن است، تمسّك به اهل بيت عليهم السلام نيز اجراى احكام خدا و تفصيلات قرآن كريم از طريق آنان است.

از آن‌جا كه قرآن كريم، جامع علوم الهى است و اين علوم، بر دانش همه جهانيان برترى دارد، اهل بيت عليهم السلام نيز به عنوان همسنگ قرآن، دانش و معارف خود را از پروردگار متعال دريافت كرده‌اند و بر تمام دانسته‌هاى بشرى، برترى دارند و اين امر نيز بر منزلت والا و عصمت اهل بيت عليهم السلام دلالت دارد.

ديگر اين‌كه: از روايت مبارك:

«... كتاب الله حبل ممدود من السماء إلى الأرض و عترتى أهل بيتي»،

چنين استفاده مى‌شود كه قرآن و امامان معصوم عليهم السلام با هم، ريسمانى الهى هستند كه از زمين به آسمان امتداد يافته‌اند. اين بدان معناست كه اينان، تنها راه رساننده بشر به خدايند و ديگر راهها- كه در حقيقت، بيراهه‌اند- براى امّت سودى ندارند. مؤيد اين معنا سخن پيامبر (عليهما السلام) است كه به نقل برخى روايات، فرموده است: