حال كه اين خاندان، ريسمان امتداد يافته الهى‌اند و به پيروى از ايشان فرمان يافته‌ايم، بى‌ترديد تا روز قيامت، پيروان خود را از گمراهى و انحراف، باز مى‌دارند. آيا ممكن است كسى كه به ريسمان امتداد يافته الهى، متّصل باشد و جان و تن به گناه بيالايد؟ بى‌ترديد هرگز و هرگز!

از بحث فوق، اين نتايج به دست مى‌آيد:

١- خداى متعال در اين حديث، بر زبان پيامبرش همگان را به پيروى از اهل بيت عليهم السلام فرمان داد و ساحت حضرت ختمى مرتبت، پيراسته و منزّه از آن است كه به پيروى از گناهكاران، خطاورزان و مخالفان كتاب خدا فراخواند.

٢- همسنگ و قرين قرآن بودن اهل بيت عليهم السلام بر كمال يافتگى و عصمت آنان دلالت دارد.

٣- عبارت‌ «لن تضلّوا بعدي»؛ «پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد» كه در حديث ثقلين آمده است نيز بر عصمت و كمال يافتگى اين خاندان، دلالت دارد.

٤- جدايى‌ناپذيرى قرآن و عترت و اين‌كه در روز قيامت، با يكديگر در كنار حوض كوثر بر پيامبر (عليهما السلام) وارد مى‌شوند، بر عصمت و استمرار عصمت آنان تا روز قيامت، دلالت دارد.

٥- در حديث آمده است: