٢- حديث «مؤاخات» كه از بديهيات است و آن هنگامى بود كه پيامبر خدا (عليهما السلام) ميان مهاجرين و انصار، برادرى ايجاد كرد و على عليه السلام را به عنوان برادر خويش برگزيد.

٣- حديث معروف: «بستن درهايى كه از خانه‌هاى اصحاب به مسجد باز مى‌شد، مگر درب خانه امير المؤمنين عليه السلام» كه آن را نبست.

٤- حديث «انذار خويشان نزديك» كه در بردارنده نصوصى مبنى بر خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌باشد.

٥- حديث در شأن نزول آيه:

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ‌[١].

«ولى شما تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند؛ همان كسانى كه در حال ركوع زكات مى‌دهند».

٦- حديث در شأن نزول آيه:

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ...[٢].

[١] - مائده( ٥): ٥٥.

[٢] - مائده( ٥): ٦٧.