در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
گفتارى پيرامون عصمت، بايسته نبوت و امامت
٢١ ص
(٤)
نخست معناى عصمت در لغت و اصطلاح
٢٥ ص
(٥)
دوم نقطه اختلاف دو مكتب در مبحث امامت
٢٧ ص
(٦)
ديدگاه مكتب اهل بيت عليهم السلام
٢٨ ص
(٧)
ديدگاه ديگر مكتبها پيرامون عصمت
٣١ ص
(٨)
اصحاب حديث
٣١ ص
(٩)
معتزله
٣١ ص
(١٠)
اشاعره
٣٢ ص
(١١)
مكتب اهل بيت عليهم السلام
٣٤ ص
(١٢)
سوم ضرورت عصمت
٣٦ ص
(١٣)
1 - فراخوان به توحيد
٣٦ ص
(١٤)
2 - ابلاغ رسالت
٣٧ ص
(١٥)
3 - تحقق بخشيدن به عدالت
٣٨ ص
(١٦)
4 - مژده و هشدار
٣٩ ص
(١٧)
چهارم عصمت و اختيار
٤٤ ص
(١٨)
پنجم عصمت و عدالت
٤٧ ص
(١٩)
ششم عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
٤٩ ص
(٢٠)
سهو و فراموشى پيامبر(عليهما السلام)
٥٧ ص
(٢١)
ادله نقلى بر عصمت پيامبران عليهم السلام
٥٩ ص
(٢٢)
هفتم عصمت، بايسته امامت
٦٢ ص
(٢٣)
شريعت پايدار و فراگير
٦٥ ص
(٢٤)
ادله نقلى بر عصمت امامان عليهم السلام
٦٩ ص
(٢٥)
1 - آيه تطهير
٦٩ ص
(٢٦)
2 - آيه مباهله
٧٤ ص
(٢٧)
4 - حديث ثقلين
٨٠ ص
(٢٨)
چكيده سخن
٩٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٥ - ٤ - حديث ثقلين

ابن بابويه به سند خود از امام صادق عليه السلام، از پدرانش، از اميرالمؤمنين عليه السلام، از پيامبر اكرم (عليهما السلام) نقل مى‌كند كه فرمود:

«إنّى مخلف فيكم الثقلين؛ كتاب الله و عترتى أهل بيتي و إنّهما لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض كهاتين وضمّ بين سبابتيه، فقام إليه جابر بن عبد الله، فقال: يا رسول الله! من عترتك؟ قال: على والحسن والحسين والأئمّة من ولد الحسين إلى يوم القيامة».[١]

«من دو امانت گرانسنگ در ميان شما بر جاى مى‌نهم؛ كتاب خدا و عترتم اهل بيتم و آن دو از يكديگر جدا نمى‌شوند تا آن‌كه در كنار حوض بر من وارد شوند، مانند اين دو. آنگاه حضرتش دو انگشت سبّابه (اشاره) خود را به يكديگر چسباند. در آن هنگام جابر بن عبدالله از جاى برخاست و گفت: اى رسول خدا! عترت تو كيانند؟ پيامبر (عليهما السلام) فرمود: على و حسن و حسين و امامان از نسل حسين تا روز قيامت، عترت من هستند».

بنابراين، امامى كه حديث ثقلين بدو اشاره كرده و ويژگيهايش را برشمرده ضرورتاً از گناه و لغزش مبرّا و معصوم و آگاه‌ترين افراد روزگار خود و حجّت خدا بر خلق اوست و تا روز قيامت، زمين از وجود او تهى نخواهد ماند. و همان‌گونه كه خداى عزّ و جلّ، ماندگارى قرآن را تا روز قيامت تضمين كرده پيشواى معصوم‌


[١] - حاشيةالطريق القويم: ٨٢.