ذراع (تقريبا ٣٥ متر) در پهناى پوست (حيوان حلال گوشت) مانند ران شتر بزرگ. در آن نوشته شده هر چيزى كه مردم به آن نياز دارند و هيچ قضيه‌اى نيست، مگر اين كه در آن است، حتى ارش الخدش (تاوان خدشه بدن)[١] راوى پرسيد: پس مصحف فاطمه چيست؟ امام سكوت طولانى نمود سپس فرمود: شما از آن‌چه كه مى‌خواهيد و از آن‌چه كه نمى‌خواهيد بحث مى‌كنيد، همانا فاطمه عليه السلام پس از فوت رسول خدا (ص) ٧٥ روز (در دنيا) مكث كرد و اندوه سختى به جان او راه يافت. جبرئيل مى‌آمد و عزاى او را بر پدرش نيكو مى‌كرد و به نفس او (فوت پدر را) گوارا مى‌نمود و به او از پدرش و مكان او خبر مى‌داد (و نيز) به او از حوادث بعد از درگذشت خودش در مورد ذريه‌اش خبر مى‌داد و على آن را مى‌نوشت، اين است مصحف فاطمه عليهم السلام (جامع الاحاديث، ج ١، ص ٣٣ و ٣٤).

سوم، روايت بصاير الدرجات از محمد بن الحسين عن جعفر بن بشير عن حماد بن عثمان كه مى‌گويد: سوده از امام صادق (ع) در حالى كه من حاضر بودم پرسيد: قربان شما شوم، امام به چه فتوى مى‌دهد؟ فرمود به كتاب. عرض كرد چنان‌چه در كتاب نبود؟ فرمود

[١] . در جمله‌اى از روايات آمده است كه جامعه، املاى رسول خدا( ص) و به خط على( ع) است.