و از جانب ديگر، اين حضرات مورد استفاده اهل علم و طلاب حقيقت بوده‌اند و حتى بيشتر از سه هزار تن از امام صادق (ع) نقل حديث كرده‌اند و در فقه- حلال و حرام- و تفسير و اخلاق و عرفان و توحيد و معارف اسلامى، از آنان نظرخواهى شده و آنان هم جواب‌هاى سايلين و دانشمندان را بدون درنگ و معطلى داده‌اند كه در كتاب فقه الآل قسمتى كوچكى در اين مورد از كتب دانشمندان سنى نقل شده است و امروز دهها كتاب از علوم اهل البيت در رشته‌هاى فوق وجود دارد.

اول، روايت از پدران و از كتب و از رسول خدا (ص)

كلينى ره به سند صحيح در كتاب كافى (ج ١، ٥٨) از قتيبه نقل مى‌كند كه مردى از ابى‌عبدالله (الصادق) از مسأله‌اى سؤال كرد و او جواب وى را داد، آن مرد گفت:

أرأيت ان كان كذا و كذا ما يكون القول فيها.

(به نظر و راى شما اگر موضوع چنين و چنان مى‌بود، جواب چه بود؟) امام فرمود: آرام! چيزى كه به جواب تو گفتم از رسول خدا (ص) است. ما از كسانى كه از آنان راى او را مى‌خواهند نيستيم. (جامع الاحاديث، ج ١، ص ٣٨).

دوم، كلينى ره در كافى (ج ١، ص ٢٤١) به سند صحيح از ابى‌عبيده نقل مى‌كند كه بعضى از اصحاب ما از ابى عبدالله (امام صادق) عليه السلام از جفر سؤال كرد؟ فرمود پوستى است پر از علم. پرسيد جامعه؟ فرمود: آن، صحيفه‌اى است كه درازاى آن هفتاد