جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٠ - فصل دهم جهاد دفاعى
تنها در مرحله حرف با آنان همنوائى نمودند و همين! بدتر اينكه حتى پارهاى از گروههاى افغانى، با هم عليه روسها همكارى صادقانه ندارند، و در چهار ديوار گروهى خود را منحصر نمودهاند، خجالتآور اينكه، بعضى از گروهها تنها به كشتن مسلمانها سرگرم بودهاند و با روسها نجنگيدهاند و هرموقع كه گروه رقيب او مورد حمله روسها بوده، او هم موقع را براى حمله مغتنم شمرده است.!
بعنوان تذكر درين جا مناسب است به مسؤلين احزاب اسلامى افغانى بگويم تجربه چند سال گذشته ثابت كرد تعدد گروهى بجهاد دفاعى ما ضرر رسانيده و فعلا براى پيروزى انقلاب اسلامى ما خطرناك شده است و واجب است كه بايد آنرا باتحاد واقعى و صميمى تبديل كنيم و وسوسههاى شيطانى را در رسيدن بقدرت و يا تحصيل نام و نان از سر بيرون كرده متوجه نگهدارى اسلام از خطر كمونيست هاى جانى و وحشى باشيم.
من به مبارزان غيور و مسلمان افغانى و فلسطينى و ساير مدا- فعان مسلمان درين جا توصيه ميكنيم بعناصر پيروزيكه در فصل هفتم ذكر شد و بعوامل قوت كه در فصل چهارم بيان گرديد، دوباره مراجعه نموده و آنها را دقيقا مطالعه كنند.
دو مطلب ديگر درينجا بخاطرم رسيد كه ذكر آنها خالى از فايده نيست اول اينكه: سفر فرزند مشروط به اذن پدر و مادر نيست (هر سفرى باشد، چه براى جهاد و چه براى هدف ديگر) و دليلى بر آن اقامه نشده است، و جهاد نمودن نيز مشروط به اذن پدر و مادر نيست، بلى اذيت نمودن پدر و مادر حرام است، چنانچه از انجام كارى كه واجب عينى و تعيينى نباشد، پدر و مادر اذيت شوند، و مانع ديگرى نباشد[١] انجام آن كار چه مستحب باشد و چه جايز و چه واجب كفايى، جايز نيست.
[١] مثلا اگر والدين از طلاق ندادن زن فرزندشان اذيت شود معلوم اينست كه طلاق زن بر فرزند واجب و ترك آن حرام گردد.