حكمت نامه عيسى بن مريم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩ - حكمت نامه عيسى بن مريم عليه السلام

و درباره او سخنانى گفتند كه به زنى كه بدون داشتن شوهر حامله شده مى‌گويند. آنان گفتند: اى مريم! به راستى كار بسيار ناپسندى مرتكب شده‌اى. اى خواهر هارون! پدرت مرد بدى نبود و مادرت هم بدكار نبود. مريم، به عيسى اشاره كرد. امّا آنها گفتند: چگونه با كودكى گهواره‌اى سخن بگوييم؟ كودك به سخن آمده، گفت: منم بنده خدا. به من كتاب داده و مرا پيامبر گردانيده است و هر جا كه باشم، مرا بابركت ساخته و به من سفارش كرده است كه تا زنده ام، نماز بگزارم و زكات بپردازم و به مادرم نيكى كنم. مرا زورگو و نافرمان، قرار نداده است و درود بر من، روزى كه زاده شدم و روزى كه مى‌ميرم و روزى كه زنده برانگيخته مى‌شوم.[١]

حكمت‌نامه عيسى بن مريم عليه السلام‌

برپايه آنچه گفته شد، ساليانى است كه انديشه انتشار آموزه‌هاى حكيمانه انبياى الهى و پيشوايان بزرگى كه از اين اسوه‌هاى علم و حكمتْ الگو گرفته‌اند، در برنامه‌هاى پژوهشى اين جانب قرار گرفته است. پيش از اين، حكمت‌نامه پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله‌، حكمت‌نامه امام حسين عليه السلام‌، حكمت‌نامه لقمان عليه السلام‌ و حكمت‌نامه حضرت عبدالعظيم عليه السلام‌، با همكارى پژوهشكده علوم و معارف حديث (دار الحديث)، تدوين و منتشر گرديد و اينك پنجمين كتاب از اين سلسله، به آموزه‌هاى حكيمانه عيسى بن مريم عليه السلام اختصاص دارد.

نكته قابل توجه، اين كه عيسى مسيح عليه السلام همه آموزه‌هاى اعتقادى، اخلاقى و عملىِ خود را در كلمه «حكمت» خلاصه كرده است. قرآن در اين باره مى‌فرمايد:

«وَ لَمَّا جاءَ عِيسى‌ بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ.[٢]

و هنگامى كه عيسى دلايل روشن آورد، گفت: به راستى من براى شما حكمت آورده‌ام».

حكمت‌نامه عيسى بن مريم عليهما السلام‌، در واقع، بخشى از اين آموزه‌هاى عيسوى است كه‌

[١]. ر. ك: مريم: آيه ٢٧- ٣٣.

[٢]. زخرف: آيه ٦٣.