حكمت نامه عيسى بن مريم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩ - ٢/ ١ يگانگى خدا

فصل دوم: حكمت‌هاى عقيدتى‌

٢/ ١ يگانگى خدا

قرآن‌

«و [ياد كن‌] هنگامى را كه خدا فرمود: اى عيسى پسر مريم! آيا تو به مردم گفتى: من و مادرم را همچون دو خدا به جاى خداوند بپرستيد؟ گفت: منزّهى تو، من حق ندارم چيزى را كه شايسته من نيست بگويم. اگر من آن را گفته بودم، بى‌ترديد تو آن را مى‌دانستى. آنچه در نفس من است، تو مى‌دانى، و آنچه در ذات توست، من نمى‌دانم؛ چرا كه تو خود داناى رازهاى نهانى. جز آنچه مرا بدان فرمان دادى به آنان نگفتم كه: خدا، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت كنيد، و تا وقتى در ميانشان بودم، بر آنان گواه بودم، و چون روح مرا گرفتى تو خود بر آنان نگهبان بودى، و تو بر هر چيز، گواهى».

حديث‌

٥٦. امام صادق عليه السلام: عيسى بن مريم عليه السلام در ميان حواريان مى‌ايستاد و آنها را موعظه مى‌كرد و مى‌فرمود: «هر كه خود را نشناسد، مرا نمى‌شناسد و هر كه نَفْسِ درون خود را نشناخته باشد، نفس درون ديگران را نخواهد شناخت. هر كه نفس درون خود را بشناسد، مرا مى‌شناسد، و هر كه مرا بشناسد، فرستنده مرا هم مى‌شناسد».