حكمت نامه عيسى بن مريم

پيش گفتار

حكمت، در قرآن و حديث

اقسام حكمت

1 حكمت علمى

2 حكمت عملى

3 حكمت حقيقى

سرآمد حكيمان

انديشه تدوين حكمت نامه ها

1 ضرورت اتّحاد جبهه ايمان، در برابر كفر و دنياپرستى

2 ضرورت تأسّى به پيامبران الهى

عيسى عليه السلام، از پيامبران بزرگ الهى

حكمت نامه عيسى بن مريم عليه السلام

يك حكمت هاى عقلى و علمى

دو حكمت هاى اعتقادى

سه حكمت هاى عبادى

چهار اخلاق و رفتار نيكو

پنج اخلاق و رفتار زشت

شش مَثَل ها و حكمت ها

هفت اندرزهاى خداوند به عيسى بن مريم عليه السلام

تذكّر مهم

سپاس گزارى از همكاران

فصل يكم حكمت هاى عقلى و علمى

1/ 1 تشويق به بينشورى و انديشه ورزى

1/ 2 فرا گرفتن علم و حكمت

1/ 3 ما يَجِبُ عَلَى العالِمِ

1/ 3 وظايف دانشمند

الف- آموزش دادن علم و حكمت

ب- به كار بستن دانش خود

ج- آموختن حكمت به شايستگان آن

د- دورى از خودپسندى

ه- عبرت آموزى از نادان

و- فروتنى

ز- نرم دلى

ح- احتياط

1/ 4 گراميداشت دانشمند

1/ 5 نكوهش دانشمندان فاسد

فصل دوم حكمت هاى عقيدتى

2/ 1 يگانگى خدا

2/ 2 احساس نياز به خداوند

2/ 3 شناخت نشانه هاى دين

2/ 4 سلامت دين

2/ 5 سلامت در سه جايگاه

2/ 6 اهميت دادن به آخرت

2/ 7 عذاب قبر

2/ 8 حسابرسى روز رستاخيز

2/ 9 هراس روز رستاخيز

فصل سوم حكمت هاى عبادى

3/ 1 تشويق به عبادت

3/ 2 آفت عبادت

3/ 3 نماز

3/ 4 نماز شب

3/ 5 روزه

3/ 6 ياد خدا

3/ 7 آمرزش خواهى

3/ 8 ستايش خدا

3/ 9 اهل مسجد بودن

3/ 10 دعا

3/ 11 برخى از دعاهاى عيسى بن مريم 7

فصل چهارم اخلاق و رفتارنيكو

4/ 1 شتافتن به سوى توبه

4/ 2 پاك كردن دل

4/ 3 اخلاص

4/ 4 خدا دوستى

4/ 5 دوستى بينوايان

4/ 6 نفرت از گنه پيشگان

4/ 7 پرهيزگارى

4/ 8 توكّل

4/ 9 زهد

4/ 10 وا نهادن خواهش هاى دل

4/ 11 مبارزه با شيطان

4/ 12 آمادگى براى مرگ

4/ 13 گريستن از ترس خدا

4/ 14 شكيبايى

4/ 15 شرم كردن از خدا

4/ 16 شرم كردن از مردم

4/ 17 انصاف

4/ 18 مهربانى كردن به يكديگر

4/ 19 سپاس گزارى

4/ 20 فروتنى

4/ 21 حلال خوارى

4/ 22 نگران نبودن براى روزى

4/ 23 آمادگى براى تحمّل دشمنى مردم

4/ 24 انتقام نگرفتن

4/ 25 پند گرفتن و عبرت آموختن

4/ 26 آرزوى سازنده

4/ 27 خوددارى از آزار رسانى

4/ 28 بى نيازى از مردم

4/ 29 همنشينى با نيكوكاران

4/ 30 ستم ستيزى

4/ 31 غنيمت شمردن فرصت

4/ 32 خوردن از دسترنج خود

4/ 33 كار نيك

4/ 34 اهميت دادن به پايانِ كار

4/ 35 آشتى دادن مردم

4/ 36 خدمت رسانى به مردم

4/ 37 دلجويى از كسى كه بر او خشم گرفته اى

4/ 38 نيكى به كسى كه بدى كرده

4/ 39 انفاق در راه خدا

4/ 40 امر به معروف و نهى از منكر

4/ 41 نگه داشتن زبان

4/ 42 ارزيابى سخن

4/ 43 متعادل كردن اندوه و شادى

4/ 44 خوش رويى

4/ 45 مهمان نوازى

4/ 46 شستن گوشت، پيش از پختن آن

4/ 47 نيكى به حيوانات

4/ 48 ديدن زيبايى هر چند در لاشه سگ!

فصل پنجم اخلاق و رفتار زشت

5/ 1 دنيادوستى

5/ 2 گناه

5/ 3 وسوسه درونى در نافرمانى خدا

5/ 4 بدخُلقى

5/ 5 بدگمانى به خدا

5/ 6 بدگمانى به مردم

5/ 7 دورويى

5/ 8 ناخرسندى از قضاى خدا

5/ 9 خشم

5/ 10 بردبارى

5/ 11 آزمندى

5/ 13 عيبجويى

5/ 14 خودپسندى

5/ 15 شهرت طلبى

5/ 16 رنجش از انتقاد و خوش حالى از ستايش

5/ 17 دروغ

5/ 18 ستايش دروغين

5/ 19 چشم چرانى

5/ 20 زنا

5/ 21 سوگند خوردن

5/ 22 انباشتن ثروت

5/ 23 پرخورى

5/ 24 شراب خوارى

5/ 25 خنده بيجا

5/ 26 غم و شادى نابه جا

فصل ششم مَثَل ها و حكمت ها

6/ 1 مَثَل عالم بى عمل

6/ 2 مَثَل دانشمندان فاسد

6/ 3 مَثَل دل انسان حكيم

6/ 4 مَثَل حكمت، در دل آدمى

6/ 5 مَثَل كسى كه حكمت را به نا اهل مى سپارد

6/ 6 مَثَل دلى كه با ياد مرگ، نرم نشود

6/ 7 مَثَل نيازمندى دل به پاكى

6/ 8 مَثَل عابد خودپسند

6/ 9 مَثَل آموختن حكمت از كسى كه خود از آن بهره نمى برد

6/ 10 مَثَل دنيا

6/ 11 مَثَل بندگان دنيا

6/ 12 مَثَل منافق

6/ 13 مَثَل دنيادار

6/ 14 مَثَل دنيا و آخرت

6/ 15 مَثَل كسى كه نافرمانى خدا مى كند

6/ 16 مَثَل كسى كه نهى از منكر نمى كند

6/ 17 مَثَل عيبجوى ديگران

6/ 18 مَثَل كسى كه دو بار زاده مى شود!

فصل هفتم اندرزهاى خداوند متعال به عيسى

7/ 1 شناخت يگانگى خدا

7/ 2 شناخت فرستاده خدا

7/ 3 ياد خدا، نزديكى به او با نوافل و توكل به او

7/ 4 شكيبايى و خشنودى

7/ 5 ياد خدا و دوستى او

7/ 6 بيدارى از غفلت

7/ 7 ميراندن دل با خَشْيت

7/ 8 شب زنده دارى و روزه دارى

7/ 9 پيشى گرفتن در كار خير

7/ 10 خيرخواهى و دادگرى

7/ 11 همنشينى نكردن با سَرگشتگان

7/ 12 فروتنى در برابر خدا

7/ 13 گريستن بر خود

7/ 14 نرم سخن گفتن، به همه سلام كردن، هشيارى

7/ 15 اندوه سودمند

7/ 16 فروتنى و شكيبايى

7/ 17 غنيمت شمردن فرصت

7/ 18 مهربانى با ناتوان

7/ 19 گريه بر خود، حضور در جايگاه هاى نماز

7/ 20 هلاكت امتّ هاى نافرمان

7/ 21 مدارا با ناتوان، زارى در دعا

7/ 22 دنيا جاى پاداش و كيفر نيست

7/ 23 اجابت دعا

7/ 24 اندك بودن شكيبايان

7/ 25 هشدار در باره مهلت دادن خدا

7/ 26 پاسخ دعاى ستمگر!

7/ 27 انتظار خدا براى بازگشت افراد غافل!

7/ 28 هماهنگى باطن با ظاهر، پرهيز از حرام، فرو بستن چشم

7/ 29 مهربانى، ياد مرگ، پرهيز از سرگرمى و غفلت

7/ 30 توبه، هشدار از نفرين مظلوم

7/ 31 خطر همنشين بد

7/ 32 توبه، غنيمت شمردن فرصت

7/ 33 بى رغبتى به دنيا، عبرت آموزى از پيشينيان

7/ 34 هشدار به گنه كاران

7/ 35 خوى خدا گرفتن، نهى از نافرمانى خدا

7/ 36 برترين گراميداشت

7/ 37 پاكسازى ظاهر و باطن

7/ 38 هشدار در باره بُخل

7/ 39 آراستگى به دين، دوستى با بينوايان، فروتنى در راه رفتن

7/ 40 كوشيدن در كار، تلاوت كتاب خدا با پاكى و آواز حزين

7/ 41 روى گردانى از دنيا

7/ 42 تشويق به آخرت

7/ 43 پيشى گرفتن در مراتب اخروى

7/ 44 هشدار در باره آتش دوزخ

7/ 45 در نظر داشتن خدا

7/ 46 نكوهش افراد دوچهره

7/ 47 غفلت، ذكر، خاكسارى

7/ 48 پاداش شكيبايى

7/ 49 نيكو سخن گفتن، آموختن

7/ 50 پيش فرستادن كارهاى نيك، شفاى دل ها

7/ 51 مكر، فراموش كردن خدا

7/ 52 محاسبه نفس

7/ 53 آفرينش عيسى 7

7/ 54 محبوب ترينِ خلق، نزد خدا

7/ 55 هشيارى، تسبيح و تقديس

7/ 56 آنچه مانع كُفر مى شود

7/ 57 هشدار درباره دنيا

7/ 58 دعاى محبّت پيشگان

7/ 59 هشدار در باره گناه

7/ 60 خَشْيت از خدا

7/ 61 فرمان برى از خدا

7/ 62 رضايت خلق و نارضايتى خالق

7/ 63 ياد خدا، در خلوت و آشكار

7/ 64 دعاى كسى كه در حال غرق شدن است

7/ 65 سوگند دروغ، كوتاهى عمر دنيا

7/ 66 نامه اعمال

7/ 67 زيبايى ظاهر و زشتى باطن

7/ 68 درآمد حرام، شنيدن ناسزا، روى كردن دل به سوى خدا

7/ 69 شادى، گريه، انصاف، دوستى، روى گردانى از نادانان

7/ 70 رفتار با نيكوكاران و ستمگران

7/ 71 تهديد به مجازات

7/ 72 ويژگى هاى سَرور پيامبران

7/ 73 هشدار در باره دنيا

7/ 74 در جستجوى عيب هاى خود بودن و عيبجويى نكردن از ديگران

7/ 75 دقّت در سرنوشت ستمگران

7/ 76 هشدار در باره نافرمانى خدا

7/ 77 قناعت، دنيا دوستى

7/ 78 پاكى دل، فراوان ياد كردن خدا در تنهايى

7/ 79 شرك، پيشى گرفتن در كارهاى نيك

7/ 80 گريه، خاكسارى

7/ 81 يارى خواستن از خدا در سختى ها

حكمت نامه عيسى بن مريم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥ - ٧/ ٢٧ انتظار خدا براى بازگشت افراد غافل!

درخت خوب، اندك است. پس زيبايى درختى فريبت ندهد تا آن گاه كه ميوه‌اش را بچشى.

٧/ ٢٥ هشدار در باره مهلت دادن خدا

اى عيسى! آن كه با نافرمانى در برابر من سركشى مى‌كند، فريبت ندهد. [از اين كه مى‌بينى‌] روزى مرا مى‌خورد، و ديگرى را مى‌پرستد، و سپس هنگام گرفتارى مرا مى‌خواند و من اجابتش مى‌كنم؛ امّا باز به وضع پيشين خود بر مى‌گردد. آيا بر من مى‌شورد يا كه خود را در معرض خشم من قرار مى‌دهد؟ من به خودم سوگند خورده‌ام او را چنان بازخواست كنم كه از آن، راه نجاتى نداشته باشد و نه غير از من پناهى. از آسمان و زمينم به كجا بگريزد؟

ر. ك: ص ١٩٥/ گناه.

٧/ ٢٦ پاسخ دعاى ستمگر!

اى عيسى! به ستمكاران بنى اسراييل بگو: تا زمانى كه حرام در دستان شماست و بت در خانه‌هايتان، مرا نخوانيد؛ زيرا من سوگند خورده‌ام كه هر كس مرا بخواند، اجابتش كنم، و اجابتم از اين ستمكاران را لعنت آنان قرار دهم تا آن گاه كه پراكنده شوند.

٧/ ٢٧ انتظار خدا براى بازگشت افراد غافل!

اى عيسى! چه قدر مهلت دهم و خواهش كنم و اين مردم در غفلت به سر برند و برنگردند؟! سخن از دهن‌هايشان بيرون مى‌آيد و دل‌هايشان آن را فرا نمى‌گيرد.