١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٢ - نگاهی به جایگاه علمی علی بن ابراهیم قمی

١. پدرش ابراهیم بن هاشم؛ نام او در سرآغاز فهرست اساتید علی بن ابراهیم می‌آید؛ چه علی بن ابراهیم از علم پدر بهرة فراوانی برد و روایات بسیاری را از او فرا گرفت. روایات علی بن ابراهیم از پدرش ـ که شمار آنها به ٦٢١٤ روایت می‌رسد ـ از این بهره‌وری گسترده پرده برمی‌دارد.

٢. محمد بن عیسی بن عبید بن یقطین، از اصحاب امام جواد٧؛ نجاشی در وصف او گفته است:

او در میان اصحاب ما جلیل‌القدر، ثقه، بزرگوار و کثیر الروایت است و نوشته‌هایش نیکوست.[١]

روایات علی بن ابراهیم از او به ٥٦٨ مورد می‌رسد.

٣. هارون بن مسلم بن سعدان کاتب سرمرایی؛ او در اصل از اهالی شهر انبار است. نجاشی دربارة او گفته است:

او ثقه و صاحب منزلت است و امام هادی و امام حسن عسکری٨ را ملاقات کرده و کتبی چون التوحید و الفضائل و... دارد.[٢]

روایات علی بن ابراهیم از او به ٨٣ مورد می‌رسد.

٤. صالح بن سندی؛ روایات او از صالح بن سندی به ٦٣ مورد مي‌رسد.

٥. احمد بن محمد بن خالد برقی، مؤلف المحاسن؛ او در سال ٢٧٤ یا ٢٨٠ق، وفات یافت. شیخ طوسی او را از اصحاب امام جواد و امام هادی٨ برشمرده است.

علی بن ابراهیم قمی اساتید دیگری نیز دارد که از ایشان روایت کرده است؛ از جمله:

٦. مختار بن محمد بن مختار همدانی؛ روایات علی بن ابراهیم از او به شانزده مورد می‌رسد.

٧. برادرش اسحاق بن ابراهیم بن هاشم قمی؛ او از امام جواد٧ روایت کرده؛ چنان‌که از محمد بن اسماعیل بن بزیع روایت شده است.

٨. اسماعیل بن محمد مکی؛

٩. حسن بن موسی خشاب؛ که عصر امام حسن عسکری٧[٣] را درک کرده است. نجاشی دربارة او گفته است:

او منزلتی بلند در میان اصحاب دارد؛ مشهور است و به فراوانی علم و حدیث شناخته می‌شود.[٤]

١٠. ریّان بن صلت اشعری قمی؛ نجاشی دربارة او گفته است:

از امام رضا٧ روایت کرده است. او ثقه و صدوق است.[٥]

١١. سلمة بن خطاب؛ نجاشی در وصف او گفته است:


[١]. معجم رجال الحدیث، ج١١، ص١٩٣، ش٧٨١٦.

[٢]. رجال النجاشی، ش٨٩٧.

[٣]. همان، ش١١٨١.

[٤]. رجال الطوسی، ش٥ (اصحاب العسکری٧) و ش٣ (من لم یرو عنهم:).

[٥]. رجال النجاشی، ش٨٤.