اگر كسى يكى از واجبات الهى را با توجه به واجب بودن آن ترك كند، يا يكى از محرمات الهى را مرتكب شود، حاكم شرع به هر اندازه صلاح بداند، دستور مى‌دهد براى تأديب كردن و جلوگيرى او از ارتكاب مجدّد، او را شلاق بزنند. [١] و موارد تعزيرات، طبق همان قاعده كلى است كه بيان شد ولى در اينجا بعضى موارد آن را بيان مى‌كنيم. اول: اگر كسى به شخصى فحش بدهد يا به او اهانت و اذيت كند با تقاضاى آن شخص، از طرف حاكم شرع تعزير مى‌شود، يعنى براى تأديب و جلوگيرى او و ديگران، حاكم شرع دستور مى‌دهد هر قدر صلاح بداند به او شلاق بزنند. دوم: اگر كسى با يكى از حيوانات، نزديكى كند، عمل حرام مرتكب شده و به حكم حاكم شرع تعزير مى‌شود و حكم خوردن شير و گوشت آن حيوان در توضيح المسائل احكام خوردنيها بيان شده است. [٢] سوم: اگر انسان استمناء كند، يعنى با خود كارى كند كه از او منى خارج شود، حرام مرتكب شده و در صورت ثبوت، حاكم او را تعزير مى‌كند. چهارم: هرگاه كسى پسرى را از روى شهوت ببوسد، حاكم شرع از سى تازيانه تا نود تازيانه هر قدر صلاح مى‌داند، به او مى‌زند. و روايت شده است كه خداوند عالم دهانه‌اى از آتش به دهان او مى‌زند و ملائكه آسمان و زمين‌

[١]- عَزَرَ به معناى مَنَعَ استعمال شده است، كما فى قوله تعالى‌ «لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ» (سوره فتح/ ٩) اى منعتموه و ما زلتم تمنعوه من كيد الكفار و المنافقين و قوله تعالى «و عزروه و نصروه» (اعراف/ ١٥٧)، و شكى نيست كه اقامه تعزير، موجب منع و جلوگيرى متخلف و ساير مردم از ارتكاب خلاف مى‌شود. كما اينكه حَدَدَ نيز به معناى مَنَعَ آمده و حديد، به لحاظ مناعت و صلابت و مانعيتش از كارها، حديد ناميده شده است. و لا ريب فى أن اقامة الحدود توجب منع الناس عن الاقدام على ارتكاب موجباتها.

[٢]- چنانچه انسان با حيوان چهارپا نزديكى كند و عمل زشت انجام دهد، در اين صورت گوشت و شير آن بلكه بنا بر احتياط واجب نسل آن هم حرام مى‌شود و نيز بول و مدفوع آن بنابر احتياط نجس است.