ج- در فرض سؤال همسر از شوهر ارث مى‌برد، ولى اگر ورثه ادعاى راننده را قبول كنند يا ادعاى او شرعاً ثابت شود در اين صورت زن طبق احكام ارث زن و شوهر كه در توضيح المسائل بيان شده از تركه شوهر ارث مى‌برد. و از او به ورثه‌اش منتقل مى‌شود، و در اين فرض شوهر از زن ارث نمى‌برد و اگر تقدم يا تأخر فوت زن و شوهر ثابت و معلوم نباشد، هر دو از اموالى كه سابق داشته‌اند (نه آنچه را كه فعلًا از هم ارث مى‌برند) از يكديگر ارث مى‌برند. به اين صورت كه بايد فرض شود كه شوهر قبل از زن فوت شده است و زن سهم الارث خود را از تركه شوهرش مى‌برد و باز بايد فرض شود كه زن قبل از شوهرش فوت شده و شوهر سهم الارث خود را از تركه زنش مى‌برد و آنچه از يكديگر ارث برده‌اند به وارث آنها منتقل مى‌شود.

ضمناً كيفيت و مقدار ارث در توضيح المسائل بيان شده است.

س ١١٦- مرسوم است كه شخص در زمان حيات اموال خود را به صورت سهم الارث بين ورثه خود تقسيم مى‌كند و بعد از فوت بين ورثه اختلاف حاصل مى‌شود، آيا اين مسأله وجاهت شرعى دارد؟ همچنين آيا مى‌تواند در زمان حيات مقدار زيادى از دارايى خود را به يكى از ورثه مصالحه يا هبه كند به نحوى كه ضرر به حقوق ساير ورثه داشته باشد؟

ج- اگر اموال خود را به صورت هبه يا صلح بين فرزندان خود تقسيم كرده است مانع شرعى ندارد و هر يك سهم واگذار شده را مالك هستند و اختلاف ورثه وجاهت شرعى ندارد. اما اگر وصيت كرده كه بعد از فوتش هر كدام قسمتى معين را ببرند. در اين صورت اگر وصيت مازاد بر ثلث نباشد نافذ است و اگر زايد بر ثلث باشد، مازاد بر ثلث منوط به اجازه ورثه است و اختلاف آنها بى‌مورد است و انسان مى‌تواند هر مقدار از دارايى خود را به‌