بدهند) اما در ابراء قبول لازم نيست و مديون برئ الذمه مى‌شود اگر چه اطلاع هم پيدا نكند، و يك وجه مشترك دارند و آن اينكه همانطور كه در ابراء دين رجوع جايز و صحيح نيست، در هبه دين نيز بنابر اقوى‌ رجوع جايز و صحيح نيست هر چند كه هبه، غير معوّضه و به غير ذى رحم باشد. ضمناً در هبه دين قبض لازم نيست، چون قبض حاصل است و در ابراء اصلًا قبض معتبر نيست.

س ٤٩- آيا در تحقّق هبه، قبول لازم است؟

ج- بلى قبول طرف، لازم است و اگر قبول نكرد هبه واقع نمى‌شود.

س ٥٠- شخصى مال خود را به كسى بخشيد ولى تحويل او نداد، آيا در صورت پشيمان شدن، مى‌تواند آن را تحويل ندهد يا بايد تحويل دهد؟ هبه به فرزند چطور؟

ج- بطور كلى در هبه، قبض و تحويل دادن، شرط است و فرقى بين فرزند و غيره نيست لذا در فرض سؤال هبه‌كننده مى‌تواند مال را تحويل ندهد.

س ٥١- شخصى مال خود را به فرزند صغير خود هبه كرده است، آيا اين هبه صحيح است؟

ج- اگر پدر يا جد پدرى چيزى از مال خود را به فرزند صغير خود ببخشند، در صورتى هبه صحيح است كه خودشان هبه را از طرف صغير قبول و قصد تصرف و تحويل گرفتن براى او را بكنند و نيز چنانچه غير آنها مالى را به صغير هبه كند چنانچه پدر يا جد پدرى صغير هبه را از طرف صغير قبول و تحويل بگيرند، هبه صحيح است و الّا هبه باطل و مال به ملك واهب باقى مى‌ماند.

س ٥٢- پير زنى در حال حيات پول نقدى نداشته و ملكى داشت كه مستطيع‌