جامع المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣٤ - سعى

نيايد.

س ٢١٧- افرادى قادر بر سعى نيستند لذا آنها را به وسيله چرخ سعى مى‌دهند چنانچه در هنگام سعى بخوابند، حكم سعى آنها چيست؟

ج- چون سعى از عبادات است و صحت آن منوط به نيت و قصد قربت مستمر است. لذا در فرض سؤال اگر قبل از شوط چهارم خواب رفته است.

به احتياط واجب سعى را از اول اعاده كند. و اگر بعد از شوط چهارم خواب رفته است. پس از بيدار شدن و توجه و التفات بايد از آنجا كه بخواب رفته سعى را ادامه دهد.

س ٢١٨- اگر سعى را سهواً بيش از هفت شوط به جا آورد، تكليف چيست؟

ج- سعى صحيح است، گرچه مستحب است كه آن را به هفت مرتبه ديگر برساند.

س ٢١٩- اگر كسى در سعى به استحباب هروله عمل نكرد و پس از ردّ شدن از محلّ هروله، به فكر جبران افتاد و به محل هروله مراجعت كرد آيا اين زيادى مخلّ به سعى است؟

ج- نبايد مراجعت كند و در صورت مراجعت زيادى مخلّ انجام داده و سعى او باطل است و بايد آن را از اول اعاده كند.

س ٢٢٠- شخصى در عمره، سعى را از روى خطا و فراموشى تمام نكرده و به اعتقاد اينكه سعى او تمام شده تقصير كرده وظيفه چيست؟

ج- در فرض مذكور كه سهواً و خطأً سعى را تمام نكرده و به اعتقاد فراغ از آن تقصير كرده است عمره او باطل نيست ولى واجب است سعى را تمام كند و اگر اين خطا و سهو در سعى عمره تمتع بوده، احتياط واجب آن است كه يك گاو براى كفاره ذبح كند، ضمناً فرقى نيست كه خطا و ناتمام ماندن‌