س ١٠٣- در سفر بايد بين مبدأ (وطن) و مقصد مسافت ٥/ ٢٢ كيلومتر باشد، حال سؤال اين است كه آيا بايد اين مقدار مسافت، بيابان و دشت باشد يا اگر اين مسافت را شهر ديگرى كه بين مبدأ و مقصد واقع شده پر كرده باشد، كفايت مى‌كند؟ (مانند تهران و باقرآباد كه شهررى ميان آنها واقع شده و مسافت را پر كرده است).

ج- ملاك فاصله دو محل است و فرقى نيست كه اين فاصله را بيابان و دشت فراگرفته باشد يا روستا و شهرى واقع شده باشد.

س ١٠٤- شخصى به قصد سفر به فرودگاه كه خارج از حد ترخص است مى‌رود مى‌داند كه بعد از پرواز از روى شهر عبور مى‌كند، حكم نماز و روزه او در فرودگاه چيست؟

ج- در فرض سؤال نماز اين شخص در فرودگاه شكسته است و روزه صحيح نيست، در بازگشت هم همينطور است.

س ١٠٥- شخصى هر روز از وطنش تا محل كارش كه كمتر از مسافت است رفت و آمد مى‌كند، ولى بعضى از مواقع در وطن قصد مى‌كند امروز برود كارخانه (محل كار) و بعد از تمام شدن كار برود به اصفهان، كه از كارخانه تا اصفهان پنج فرسخ است، در اين صورت حكم نماز خواندن در كارخانه چيست؟ و اگر از كارخانه رفت به جايى كه كمتر از مسافت است ولى از وطن تا آنجا رفت و برگشت مسافت مى‌شود در اين فرض حكم چيست؟

ج- در فرض مذكور كه از وطن قصد كرده بعد از كارش به اصفهان برود كه‌