ج- مرتد، يعنى مسلمانى كه در حال بلوغ و عقل به اختيار خود از اسلام خارج شود و كفر اختيار كند و مرتد دو قسم است: مرتد فطرى: يعنى مسلمان‌زاده‌اى كه پس از گرايش به اسلام كافر شود. مرتد ملّى: يعنى كافرزاده‌اى كه پس از گرايش به اسلام دوباره كافر شود و در مسلمان‌زاده بودن كافى است كه فقط پدر يا مادر شخص، مسلمان باشد.

س ١٦٥- لطفاً احكام مرتد فطرى را بيان فرماييد.

ج- مرتد فطرى اگر مرد باشد به محض ارتداد و كافر شدن، زنش از او جدا مى‌شود و احتياج به طلاق ندارد و بايد عده وفات نگه دارد و پس از آن اگر خواست مى‌تواند شوهر كند. و مالش هم به محض كافر شدن پس از پرداخت بدهى‌هاى او بين ورثه مسلمان او تقسيم مى‌شود و از طرف حاكم شرع به اعدام محكوم مى‌گردد. و توبه و بازگشت او به اسلام به حسب ظاهر پذيرفته نيست، يعنى نقشى در حفظ جان و برگشت زن و مال او ندارد. ولى بين خود و خدا اگر توبه كند خدا توبه او را قبول مى‌كند. و اگر اعدام نشد بنابر اقوى اموالى را كه بعد از توبه به دست مى‌آورد مال خود اوست و حق ازدواج مجدّد حتى با زن سابق خود را نيز دارد. مرتد فطرى اگر زن باشد اموال او به ملك خودش باقى است، و اگر شوهرش با او نزديكى نكرده يا يائسه باشد به محض كافر شدن از شوهر جدا مى‌شود و عده ندارد و اگر شوهرش با او نزديكى كرده و يائسه هم نيست از زمان مرتد شدن تا تمام شدن عده‌اش صبر مى‌كنند اگر در اين مدت توبه كرد ازدواج آنان باقى است، و اگر توبه نكرد حكم مى‌شود به جدايى آنان از همان زمانى كه كافر شده است. و مرتد فطرى زن را اعدام نمى‌كنند بلكه‌