نبش و اعاده غسل، موجب مشقت و حرج نيست، واجب است نبش قبر كنند و غسل با آب كافور و آب خالص را اعاده كنند و كفن را تطهير، يا تعويض كنند و پس از حنوط و نماز مجدّد، او را دفن كنند، اما اگر هتك مى‌شود يا متعفن شده و موجب حرج است تكليفى ندارند.

س ٢٢٩- بعد از دفن متوجه شده‌اند كه ميّت را بدون حنوط دفن كرده‌اند، آيا نبش و حنوط واجب است؟

ج- چنانچه محذورى از نبش نباشد، نبش كنند و در همان قبر، ميت را حنوط كنند و بيرون آوردن جنازه لازم نيست.

س ٢٣٠- شخصى را در قبرستان مسلمين دفن كرده‌اند، پس از آن معلوم شده كه مسلمان نبوده است (بهايى و كافر بوده)، آيا لازم است قبر او را نبش كنند و او را از قبرستان مسلمين خارج كنند؟

ج- چنانچه نبش قبر او موجب اذيت مردم نشود و مشقت و حرج بر مسلمين نباشد، قبر او را نبش و جسد او را جاى ديگر دفن كنند و اگر بودن او در قبرستان مسلمين موجب هتك مسلمين باشد، واجب است قبر او را نبش كنند و جسدش را جاى ديگر دفن كنند.

س ٢٣١- شهردارى قبرستان قديمى را جهت راه‌سازى تخريب و خاك‌بردارى مى‌كند، كه در قسمتى از آن چند سال قبل ميت دفن شده آيا جايز است آن چند قبر را نبش و استخوان آنها را به جاى ديگر منتقل كنيم؟

ج- نبش و تخريب قبر جايز نيست، ولى چنانچه در معرض تخريب و هتك باشد مانعى ندارد.

س ٢٣٢- اگر مسلمان در قبرستان غير مسلمين دفن شود، آيا نبش قبر و انتقال جنازه جايز است؟