پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٧٤ - تبيين دوباره از هدف امام عليه السلام

من نه براى آسايش و خودنمايى، و نه براى فساد و ستم‌گرى خروج كردم. من براى خوش‌بختى و اصلاح امّت جدّم چنين كردم.

مى‌خواهم به معروف، امر و از منكر، نهى كنم.

٢. در سخنرانى خود در برابر لشكر كوفه و حرّ فرمود:

ايُّهَا النَّاسُ، انَّ رَسوُلَ اللَّهِ- صَلّى اللَّهُ عَليه وَآله- قَالَ: «مَنْ رَآى سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلًاّ لِحُرُمِ اللَّهِ، نَاكِثاً لِعَهْدِ اللَّهِ؛ مُخَالِفاً لِسُنَّةِ رَسوُلِ اللَّهِ- صَلّى اللَّهُ عَلَيهَ وَ آله- يَعْمَلُ في عِبَادِاللَّهِ بِالاثْمِ وَالعُدْوَانِ؛ فَلَمْ يُغَيِّرْ عَلَيهِ بِفِعْلٍ وَلَا قَوْلٍ؛ كَانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ انْ يُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ» الَا وَانَّ هولاءِ قَدْ لَزِموُا طَاعَةَ الشَّيطَانِ وَتَرَكوُا طَاعَةَ الرَّحمَنِ، وَاظْهَروُا الفَسَادَ؛ وَعَطَّلوُا الحُدوُدَ، وَاسْتَأثَروُا بِالفَيِ؛ وَاحَلّوُا حَرَامَ اللَّهِ؛ وَحَرَّموُا حَلَالَ اللَّهِ؛ وَانَا احَقُّ مِنْ غَيْرٍ. [١]

اى مردم! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه ستمكارى را ببيند كه حرام خدا را حلال كرده و عهد و پيمان الهى را شكسته و با سنّت پيامبر مخالفت كرده و با بندگان خدا با ستم و گناه رفتار مى‌كند، با زبان، بر وى نتازد و با رفتار و كردار، به مبارزه‌اش نپردازد؛ شايسته است كه خداى با همان ظالم محشورش گرداند». بنى اميّه اطاعت شيطان را مى‌كنند و با اطاعت رحمان سر و كارى ندارند آشكارا فساد مى‌كنند؛ مرزهاى حقّ و عدالت را شكسته و مال مردم را برده‌اند و خورده‌اند! حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام شمرده‌اند، و شايسته‌ترين كس براى جهاد و نبرد با آن‌ها من هستم بايد با گفتار و رفتار به مبارزه بپردازم.

[١]. تاريخ طبرى، ج ٩٣، ٣٠٧.