پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٩ - چرا بايد در شگفت بود؟
شوم، آن آيه را خواندهام. فرمود: آيا كسى همه دانش كتاب نزد خود دارد داناتر است، يا آن كه پارهاى از دانش كتاب؟ گفتم: نه چنين است؛ بلكه آن كه دانش همه كتاب نزد اوست، داناتر است [و اين هر دو در قياس با يكديگر نيستند.]. سدير گويد: امام عليه السلام با دست خود به سينهاش اشارت فرمود و گفت: دانش كتاب، به خدا سوگند، همه آن، نزدِ ماست. دانش كتاب، به خدا سوگند، همه آن نزد ماست. [١]
از پيش گفتهها، و همين طور، از بررسى آيات و روايات در حوزه دانش غيبى امامان پاك، و اهل بيت پيامبر گرامى، روشن شد، كه بىترديد گستره دانش آنان، فراتر از حوزه تفسير و تاويل و شأن نزول آيات و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه، خاص و عام، مطلق و مقيد و ... حتّى فراتر از بطون قرآن است. آرى، آن بزرگواران، به اذن خداوند و تعليم پيامبر و الهامات غيبى، افزون بر اين كه، همه اينها را مىدانند، از حوادث گذشته و آينده و آن چه در نهانِ نهادِ اين جهان مىگذرد آگاهند؛ از رازهاى درونى آدميان تا سرنوشت نهايى آنان. على عليه السلام فرمود:
وَلَقَدْ اعْطيتُ خِصَالًا لَمْ يَعطهنّ أحَدٌ قَبْلِى؛ عَلِمْتُ المَنَايَا وَالبَلايَا، وَالأنْسَابَ وَفَصْلَ الخِطَابِ، فَلَمْ يَفُتْنِي مَا سَبَقَني، وَلَميَعْزُبْ عَنّي مَا غَابَ عَنّي، ابَشِّرُ بِاذْنِ اللَّهِ وَاؤَدِّيُ عَنِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ، كُلُّ ذَلكَ مَكَّنَني اللَّه فِيهِ بِاذْنِهِ. [٢]
فضيلتهايى به من عطا شده است، كه هيچ كس در آنها بر من
[١]. اصول كافى، ج ١، ص ٢٥٧.
[٢]. همان، ص ١٩٧.