معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - ٧- زندگىهاى توخالى و درد آلود

بر يكنوع رياكارى حمل كنيم.

از كجا كه ما نيز همان مراحل را پشت سر بگذاريم با آنها هم صدا نشويم؟ به خصوص كه در پاره‌اى از موارد نيز آن را آزموده‌ايم.

اكنون بياييد نمونه هايى از اين دور نماهاى زيبا و دل‌انگيز و در عين حال تو خالى، را مثلًا از زبان يك «وزير» بشنويم.

«... تصديق مى‌كنيد در محيطى كه بر اثر به هم خوردن تعادل عرضه و تقاضا قبول شدن در كنكور دانشگاه بى شباهت به برنده شدن جايزه نوبل، يا لااقل جوايز بزرگ بخت آزمايى و هم وزن خود و خانواده خود پول بردن، نيست در چنين محيطى هيچ چيز براى يك جوان پشت كنكور مانده لذت بخش‌تر از اين نمى‌باشد كه يك روز در روزنامه‌ها- در ميان يك مشت دلهره و اضطراب- نام خود را در ليس قبول شدگان ببيند و بداند كه در امتحانات ورود به دانشگاه پيروز شده است!

من فكر مى‌كردم اگر چنين حادثه مسرّت بخشى رخ‌