معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٣ - ١٢- اعجوبه صنعت عصر ما
صريحاً بايد گفت: نه. هرگز، ابداً! ...
چرا كه شعاع قدرت و فعاليت او محدود به همان حافظههائى است كه به او سپرده شده و در برابر مسائل جديد و پيش بينى نشده، عاجز و ناتوان است، او هرگز فكر تازه نمىكند، كار او الزاماً متعلق به «گذشته» است، نه به آينده و مسائلى كه آينده پيش پاى ما مىگذارد براى او جزو مسائل لاينحل است.
در حالى كه مغز انسان، هم به گذشته تعلق دارد، و هم به هزاران سال بعد، و ميتواند درباره همه مسائل بينديشد و البته به مقدار توانائى خود راهى به سوى حل آنها بگشايد.
مشاهده اين مغز الكترونيكى يك درس بزرگ توحيد به من داد، درسى كه پيش از آن هرگز نخوانده بودم اين مشاهده راهى بسوى جهان ماوراى طبيعت بر من گشود و شعاع نيرومند تازهاى از ايمان بر قلب من پاشيد.
فكر كردم اگر كسى بگويد: ساختمان همين دستگاه موجود مغز الكترونيكى با آن فرفره غلط ياب، و آن سرعت