معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - ١- معماهاى بزرگ

اكنون اجازه ميخواهم اين سؤالات، اين گره‌هاى پيچيده روح را براى شما باز گويم چون تصميم دارم احساسى را كه در آن روزها دست ميداد براى شما مجسم كنم.

* فكر مى‌كردم: اين همه ستاره‌هاى درخشان و پر فروغ اين كهكشانها و سحابيها، اين جهان هاى اسرارآميز و با شكوهى كه تنها موج ضعيفى از هستى خود را بسوى ما مى‌فرستند، و بدنبال آن هزاران «وسوسه» در دل ما بر مى‌انگيزند براى چه منظورى بوجود آمده‌اند؟ اصلًا هدف آفرينش چيست؟

* ما براى چه منظورى قدم در اين جهان گذارده‌ايم؟

از كجا آمده‌ايم؟

و به كجا خواهيم رفت؟

و آمدن و رفتن ما چه حاصلى دارد؟

ما كه در آفرينش خود اختيارى نداشته‌ايم، بدليل اينكه نه در زمان، و نه در مكان تولد ما، و نه در هيچيك از مشخصات وجود ما با ما مشورت نشده است، پس در اين ميان چه نقشى داريم؟!