معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١ - ٥- ايمان و آرامش روح
تأثير عوامل و انگيزههاى گوناگون بر روى افكار او كه در حالت بى تفاوتى به سر مىبرد و طبعاً مانند يك شهر بلادفاع در برابر هجوم لشكريان بيگانه است، بر اين ناآرامى مىافزايد.
ايمان و هدف به هر صورت كه باشد اثر «آرامبخش» معجزهآساى خود را دارد، به انسان وزن مىدهد، زيانها و از دست دادن سرمايهها را توجيه مىكند، افق آينده را روشن مىسازد و نور اميد به زندگى انسان مىپاشد و بر نيروى فعاليت او مىافزايد و به پايدارى دعوت مىكند.
ولى بايد توجه داشت نقطه اتكاى روح و فكر انسان هنگامى مىتواند اين اثر را به طور عالى به او ببخشد كه خود يك نقطه ثابت و غير متزلزل باشد، به اين معنى كه دست تحول به سوى آن گشوده نشود.
هدفهاى مادى و آنچه بر محور ماده متغير مىگردد، از اين خاصيت بى بهرهاند، آنها خودشان تكيه گاه مىخواهند، چگونه مىتوانند تكيه گاه افكار و ارواح ما گردند.
آلبرت اينشتاين نابغه عصر ما در عين اينكه او خود