معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤ - ١٧- مسئلهاى به نام سرنوشت

مى‌گويند هر كسى سرنوشتى دارد كه همراه او از مادر متولد مى‌شود.

اين سرنوشت همچون سايه اشباح در درّه تاريك زندگى همه جا او را تعقيب مى‌كند و لحظه‌اى از او جدا نمى‌شود. اين سرنوشت از رنگ پوست تن انسان ثابت‌تر است كه اين رنگ ثابت روح و جان او است!

كوچك و بزرگ و شاه و گدا و برده و آزاد، بينوا و با نوا، همه در زير سايه سنگين سرنوشت زندگى مى‌كنند و اين بازى سرنوشت است كه افراد ظاهراً احمق و مهملى را به اوج ترقى مى‌رساند و افراد فرزانه و عاقل و لايقى را بر خاك سياه مى‌نشاند.

اين بازى سرنوشت است كه مجنون را در غم تنها معشوقش ليلى پير و ناتوان مى‌كند و به دست مرگ مى‌سپارد اما بفلان خان قبيله يا فلان خاقان بن خاقان هزاران لعبت‌