الكترونيكى و اتكاى بحدس و تخمينهاى هوشمندان با تجربه مشكل بتوانيم پيش بينى وضع صد سال ديگر را بكنيم، زيرا مركب تندرو انديشه در اين سمت خيلى كند پيش ميرود و زود از كار مى‌افتد.

گويا ما و كاروان جامعه انسانيت در وسط دامنه كوهى ايستاده‌ايم كه از يك سو قله‌هاى آن سر به آسمان كشيده و در وسط ابرهاى تاريك و سياهى فرو رفته است و از سوى ديگر به دره عميقى منتهى ميگردد كه تا چشم كار مى‌كند عميق و سپس تاريك و ظلمانى است. نه از آغاز مسير خود خبر روشنى داريم و نه از آينده دور و دراز آن.

وانگهى آيا ما و همه نسل بشر نخستين كسانى هستيم كه در وادى زندگى گام نهاده‌ايم؟

نهايت خود خواهى و بى احتياطى است كه جواب مثبت به اين سؤال بدهيم و بگوئيم آرى ...

آيا آخرين كسانى مى‌باشيم كه به اين جهان راه يافته‌ايم و نقطه ختم اين سلسله طولانى و بى انتها محسوب مى‌شويم.