معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧ - ٣- نخستين گام

هولناك بسر مى‌برند، دلهره و اضطراب هميشه بر روان آنها سايه شوم و سنگينى مى‌افكند.

بنابراين براى بدست آوردن آرامش روحى بايد فكر كنيم، باز هم فكر كنيم.

اصولًا اگر بنا باشد ما انديشه نكنيم اين مغز را براى چه مى‌خواهيم؛ چرا اين بار سنگين را يك عمر بر شانه و دوش خود حمل مى‌كنيم؟ چه بهتر آنرا جدا كنيم و دور اندازيم! اگر من از دستم هرگز كار نكشم و يك عمر ساكت كنار بدن من آويزان باشد حمل اين بار سنگين بى مصرف از عقل و درايت دور است!

مى‌گويند اين عقل و انديشه براى خاطر آن به من داده شد كه بيشتر از اين زندگى لذت ببرم، بهتر بخورم، بهتر بپوشم، بهتر آميزش جنسى داشته باشم؟

اين حرف نيز باور كردنى نيست زيرا اين همه عقلى كه بشر دارد راستى براى چنان هدف كوچك و پستى بسيار زياد است باين مى‌ماند كه يك نيروى عظيم اتمى را در اختيار