بهر حال، همانطور كه جسم انسان آب و مواد غدائى ميخواهد، «فكر و عقيده» نيز غذاى روح است و به همين دليل هر انسانى احساس يك نوع نياز طبيعى به داشتن يك طرز تفكر، و پيروى از يك «مكتب فكرى» مى‌كند و بدون آن خلاء هولناكى در درون خود احساس مى‌نمايد.

حال اگر دسترسى به مكاتب صحيح فكرى پيدا نكند ناچار اين خلاء را با اوهام و خرافات و اساطير و افسانه‌ها پر خواهد كرد و علت گرايش اقوام عقب افتاده را به اوهام و خرافات در همين جا بايد جستجو كرد. خلاصه، اين نياز يك نياز طبيعى و مسلم است.

حالت بى عقيده‌اى را براى انسان مى‌توان بحالت بى وزنى تشبيه كرد، مطالعات فضائى نشان مى‌دهد كه انسان در حال بى وزنى قادر بكنترل خود نيست، يعنى با مختصر حركتى به هر سو پرتاب مى‌شود، حتى هنگام غذا خوردن و جويدن غذا بايد دهان خود را كاملًا ببندد والا هر ذره‌اى از غذائى كه در دهان اوست با مختصر حركت زبان و دندان‌