معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٧

و ارزشمند.

و با توجه به وجود هدف در پديده‌ها و موجودات مختلفى كه در اطراف ماست بايد قبول كنيم كه دركل جهان نيز يك هدف عالى نهفته است حتى اگر (فرضاً) ما آن هدف را هنوز نيافته باشيم باز مى‌دانيم هست مسلماً هست.

و به همين دليل در قرآن عقيده به پوچى خلقت را گمان مردم بى ايمان معرفى كرده آنجا كه مى‌گويد وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ اْلأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَرُوا» ما آسمان و زمين و آنچه را ميان آنها است بيهوده نيافريديم اين گمان كافران است‌ سوره ص- آيه ٢٧

تاكنون دانستيم كه فلسفه پوچى آفرينش انسان از پوچ‌ترين سخنانى است كه از انسانى صادر شده اكنون بايد تلاش و كوشش خود را در مشخص ساختن هدف به كار اندازيم.

اگر چشم باز كنيم و سير حوادث را بنگريم پيدا كردن پاسخ اين سئوال مشكل نيست در دسترس ماست ... چرا؟