معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٩ - بهشت و دوزخ

«فيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبينَ» [١]

٣- سايه‌هاى درختانش نزديك، چندين ميوه‌ها آسان و حتى شاخه‌هاى آن در برابر چيننده تسليم است و نه سركش!

«وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْليلًا» [٢]

٤- باده‌هاى آن گوارا، و نه سكر آور، مهرزده (وپلمپ شده) و دستنخورده! اما مهرش از مشك روحپرور است (و نه از آهن و لاك و مانند آن:

«يُسْقَوْنَ مِنْ رَحيقٍ مَخْتُومٍ‌! خِتامُهُ مِسْكٌ» [٣]

٥- نعمت‌هاى آنجا هيچ گونه محدوديتى از نظر نوع و جنس ندارد بلكه آنچه دل بخواهد و چشم لذت ببرد ايجاد مى‌گردد!

«وَ فيها ما تَشْتَهيهِ اْلأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ اْلأَعْيُنُ» [٤]

٦- در آنجا هيچ گونه كينه توزى و حسد و صفات مزاحم وجود ندارد، يك جهان صفا يك دنيا پاكى و محبت در درون هر سينه‌اى نهفته است:

«وَ نَزَعْنا ما في صُدُورِهِمْ مِنْ غِلّقٍ إِخْوانًا» [٥]

٧- محيطى است كاملًا امن و امان، نه از جنگ و خونريزى در آنجا خبرى است، و نه از جدالها و كشمكشها اثرى، يكپارچه صلح و سلامت:

«لَهُمْ دَارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ» [٦]

٨- هيچ لذتى در آنجا بالاتر از لذت مناجات با خدا و غرق در جمال و

[١]. سوره محمد (٤٧)، آيه ١٥.

[٢]. سوره دهر (٧٦)، آيه ١٤.

[٣]. سوره مطففين (٨٣)، آيات ٢٥ و ٢٦.

[٤]. سوره زخرف (٤٣)، آيه ٧١.

[٥]. سوره حجر (١٥)، آيه ٤٧.

[٦]. سوره انعام (٦)، آيه ١٢٧.