معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - ج- ميزان اعمال

از اصل بحث دور نشويم، مقياس سنجشها در ميان ملتها در زمينه‌هاى مختلف، در زمينه علم، در زمينه شخصيت، ارزش‌هاى انسانى، نيكبختى و سعادت، كاملًا متفاوت است و كليد خوشبختى و بدبختى آنها نيز در همين مقياسها نهفته شده است، محيط عرب جاهلى كه شخصيت را در غارتگرى و كثرت فرزندان ذكور مى‌دانست محصولش يك مشت غارتگر بود با تعدد زوجات بى حساب، اما هنگامى كه علم و تقوى، بعد از ظهور اسلام، مقياس شناخته شد، وضع بكلى دگرگون گشت و محصول تازه‌اى به وجود آمد.

يكى از رسالتهاى پيامبران الهى اعطاى ضوابط و مقياسها و ميزانهاى واقعى و انسان ساز است و آيه ٢٥ سوره حديد كه گذشت مى‌تواند اشاره‌اى به همين حقيقت بوده باشد.

بنابراين مى‌بينيم ميزان، به يك وسيله سنجش معنوى كه تنها در «نتيجه» يعنى تعيين «وزن واقعى» با ميزانها و ترازوهاى حسى شباهت دارد، تبديل شده است.

جالب اينكه در يكى از زيارتنامه هائى كه در برابر تربت پاك اميرالمؤمنين على (ع) خوانده مى‌شود مى‌گوئيم:

«السَّلام عَلَيْكَ يا ميزانَ الاعْمالِ‌؛ سلام بر تو اى انسانى كه ميزان سنجش اعمالى!»

در اينجا يك انسان كامل ميزان و ترازوى سنجش مى‌گردد، چون هر كس به مقدار شباهت با او در ايمان و عمل و تقوى و عدالت و شهامت مى‌تواند وزن و ارزش خويش را دريابد، او يك ترازوى دقيق و يك وسيله سنجش تام و كامل براى ارزشهاى انسانى محسوب مى‌گردد.