معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - پيشگفتار

خودمان بايد به مطالعه پرونده خود بنشينيم، و خود بايد قاضى و داور خود باشيم‌ «اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى‌ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيبًا» [١].

خودمان گواه خويش هستيم و جزء جزء بدن ما شاهدان اين دادگاهند و بر ضدّ ما گواهى مى‌دهند «شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ» [٢].

نه جاى انكار است، نه راهى به سوى بازگشت و جبران وجود دارد، نه توان تحمل مجازات الهى را داريم، و نه راه گريزى.

نيكان و پاكان، صالحان و مقربان در جوار قرب حق از نعمتهايى كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر قلب هيچ انسانى خطور نكرده بهره‌مندند؛ در حالى كه بدكاران تبهكار و ظالمان آلوده در آتشى كه از درون جانشان سر مى‌كشد مى‌سوزند و مى‌گدازند «نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ* الَّتي تَطَّلِعُ عَلَى اْلأَفْئِدَةِ» [٣].

آرى اگر ايمان به اين دو اصل اساسى زنده شود حتى توجه مختصرى به آن در اعماق جان ما باشد، براى تربيت و هدايت ما كافى است، و اگر ايمان به مبدأ و معاد نباشد هيچ قانونى انسان را اصلاح نخواهد كرد.

كتاب حاضر كه اكنون به همّت «انتشارات سرور» جان تاره‌اى بخود مى‌گيرد كوششى است براى احياى اصل دوم يعنى معاد، به زبان روز، و به صورتى كاملًا مستدل و قابل فهم براى همه قشرها و ناظر به تمام سؤالات و پرسشها.

به اين اميد كه قبل از فرا رسيدن آن روز، خود را بوسيله اعتقاد به آن بسازيم و گام مؤثرى در اصلاح خويش برداريم.

قم- حوزه عليمه‌

ناصر مكارم شيرازى‌

ارديبهشت ١٣٧٦

[١]. سوره اسراء: ١٤.

[٢]. سوره فصلت: ٢٠.

[٣]. سوره همزه: ٦ و ٧.