معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٤ - گرمى آتش از آفتاب است!

به خود جذب مى‌نمايند، و اكسيژن آن را آزاد مى‌كنند (به همين دليل مى‌گوئيم درختان هوا را تصفيه مى‌كنند و اكسيژن به ما مى‌دهند، و جنگلها و فضاى سبز شهرها، براى مردمش حيات آفرينند).

ولى فراموش نكنيد كه گفتيم «در پرتو نور آفتاب‌»؛ اين جمله پر معنى است يعنى؛ به هنگام پرورش درختان و تشكيل سلولز گياهى و تركيب مرموز، مقدارى انرژى آفتاب نيز در درخت ذخيره مى‌شود و طبيعى است به هنگام سوختن چوب درخت و تجزيه شدن آن به اكسيژن و ئيدروژن (يعنى آب) و آزاد شدن كربن، و تركيب آن با اكسيژن، همان حرارت ذخيره شده آفتاب را كه ساليان دراز ضمن عمل «كربن‌گيرى‌» در خود اندوخت، يكباره بيرون مى‌فرستد.

در پايان اين سخن يك نكته را فراموش نكنيد كه درخت مادام كه سبز و زنده است و مصداق «شجر اخضر» مى‌باشد عمل كربن‌گيرى و ذخيره نور آفتاب را انجام مى‌دهد و به هنگامى كه بخشكد كارى از او ساخته نيست.

اكنون كه اين بحث روشن شد، باز گرديم به قرآن مجيد و ببينيم چگونه معاد و رستاخيز انرژيها را با همين مثال در برابر ما مجسم مى‌كند.