معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - دوران جنينى شبحى از رستاخيز

ترديدى را در اين زمينه نفى مى‌كند، در حقيقت رستاخيز مردگان چيزى بالاتر از اين نخواهد بود، بنابراين چگونه ممكن است كسى عالم جنين را ببيند باز در امكان رستاخيز شك كند؟

آيه‌اى كه در آغاز سخن ذكر شد، نخست اشاره به تبديل خاك به موجود زنده كه آن خود يك جهش بزرگ است مى‌كند و سپس اشاره به مراحل گوناگون جنين كه همه جهشهاى پى‌در پى محسوب مى‌گردند مى‌نمايد و منكران رستاخيز را به بررسى اين مسائل دعوت مى‌كند، آن هم در عصرى كه جنين‌شناسى نه به صورت علم مستقل بود و نه حتى جزء يكى از علوم، و تنها اطلاعات بسيار ناقصى درباره آن در اختيار دانشمندان آن زمان، آن هم نه در محيط حجاز قرار داشت.

تعبير قرآن، در آيه بالا از قيامت به «بعث» گويا اشاره لطيفى به معنى «جهش» مى‌باشد كه در رستاخيز همانند دنياى رحم صورت مى‌گيرد.

و اين يكى ديگر از طرق انتخابى قرآن براى آشنا ساختن مردم به مسأله رستاخيز است.

شَبَح رستاخيز

حقيقت اين است كه اگر بنا باشد شبحى از رستاخيز را در نظر مجسم سازيم و آن را با وضع زندگى اين جهان مقايسه كنيم بهترين راه آن همين است كه فكر كنيم انسانى در عالم جنين به سر حد عقل و شعور رسيده و درباره مراحل بعد از تولد انديشه مى‌كند او همين قدر از قرائن مختلف در مى‌يابد كه: