معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٢ - خفتگان شهر افسوس

رفتار كند و هيچ كس را از راز شما آگاه نسازد.

زيرا اگر آنها به شما دست يابند سنگسارتان مى‌كنند، يا به آئين خود باز مى‌گردانند و هيچ گاه رستگار نخواهيد شد.

و اين گونه مردم آن زمان را از راز آنها با خبر ساختيم تا بدانند وعده خدا حق است و شك و ترديدى در رستاخيز نيست». [١]

آيا اين داستان در هيچ يك از كتب آسمانى غير از قرآن آمده است؟

آيا در منابع تاريخى اثرى از آن به چشم مى‌خورد؟

آيا چنين خوابى اصولًا از نظر علمى امكان‌پذير است؟

آيا چنين عمر طولانى براى بشر- آن هم انسانى كه در مدت خواب طبعاً تغذيه‌اى ندارد- قابل قبول مى‌باشد؟ و از همه گذشته چنين حادثه‌اى چگونه ممكن است به فهم مسأله معاد كمك كند؟

اينها علامتهاى استفهامى است كه در گرداگرد اين حادثه نقش بسته است و بايد به يكايك آنها پاسخ داد.

در مورد سوال اول و دوم بايد گفت:

سرگذشت اصحاب كهف مسلماً در هيچ يك از كتب آسمانى پيشين نبوده است- اعم از كتب اصلى و كتب تحريف يافته كنونى- و نبايد هم باشد، زيرا طبق نقل تاريخ اين حادثه مربوط به قرون بعد از ظهور مسيح (ع) است.

اين جريان مربوط به زمان «دكيوس‌» (كه معرب آن‌ دقيانوس‌ است) مى‌باشد كه در عصر او مسيحيان تحت شكنجه سختى قرار داشتند.

[١]. سوره كهف (١٨)، آيه ١٩ تا ٢١.