پيامبر اكرم(ص) در روز بدر فرمود:به خاك نسپاريد مگر كسى كه كميش است. مقصود ايشان از كميش كسى است كه آلت تناسلى او كوچك باشد و فرمود: اين نشان تنها در مردمان كريم و بزرگ منش وجود دارد.

به مقتضاى اين مصحّحه مى‌بايست به علامتى كه درآن براى تشخيص مردگان بيان شده عمل كنيم، از اين رو گروهى از فقها همچون علامه و محقق حلى و شهيد چنان كه از ايشان حكايت شده، فتوا داده اند كه اگر در ميّتى چنين نشانى يافت شد غسل و كفن و ساير واجبات تجهيز ميّت، درحق ّ او واجب است.

اشكال: اين علامت مخصوص مورد خود يعنى كشته شدگان جنگ بدر است.

جواب: همان گونه كه صاحب مستمسك بيان داشته هرچند مورد روايت جنگ بدر است، اما از علّتى كه در پايان روايت آمده، مى‌توان عموم حكم وجوب تجهيز درمورد ساير مردگان را به دست آورد. مگر ادعا شود مقصود از جمله پايانى در روايت (كوچك بودن آلت، نشان كريمان است) آن بوده كه مناسبت بين فرمان به وجوب تجهيز با كوچك بودن آلت تناسلى بيان شود و تعجب احتمالى شنونده با شنيدن حكم «لاتواروا إلاكميشا» بر طرف شود، و هدف، علت آوردن براى وجوب تجهيز نبوده است. (٤٠) افزون بر اين كه درجمله پايانى احتمالى غير از تعليل راه دارد.

صاحب تنقيح (آيت اللّه خويى) نيز اشكال ديگرى را مطرح كرده است:

صحيح آن است كه روايت مزبور دلالت ندارد كه كوتاه بودن آلت تناسلى نشانه اى باشد تا با كمك آن بتوان ميان مسلمان و كافر را تشخيص داد؛ زيرا يقين داريم كه اسلام و كفر هيچ نقشى دركوچكى يا بزرگى آلت تناسلى ندارد. شاهدش اين است كه آيا درمورد مسلمان هايى كه قبلا كافر بوده اند چنين احتمال داد كه چون اسلام آورده اند، آلت آنها از زمان كفرشان كوچك تر شده است؟ با اين وجود چگونه مى‌توان كوچكى يا بزرگى آلت تناسلى را نشان فرق بين كفار و مسلمانان دانست؟

(٤٠) مستمسك، ج٤، ص١١١.