بنابراين بانك مى‌تواند مدت كوتاه ترى را براى ابقاى سپرده ها تعيين كند، به گونه اى كه اگر سپرده گذار در طول اين مدت همه مبلغ يا بخشى از آن را درخواست كند، شايستگى خود را براى دست يابى بربخشى از سودها از دست بدهد، به اين اعتبار كه اين مدت كوتاه تر، زمان متوسطى است كه به نظر كارشناسان بانك اين امكان وجود دارد كه در طى آن مدت، اين سپرده وارد عرصه سرمايه گذارى شود. پس مانند اين است كه سپرده در اين مدت به كارگرفته نشده است. بنابراين حتى اگر فرض كنيم كه واقعا اين سپرده درخلال اين مدت تاحدى در سرمايه گذارى ها مشاركت يافته است، ولى آنچه موجب مى‌شود سخن فوق را بگوييم، برداشت پول زود هنگام توسّط سپرده گذار در آن مدت معيّن است و طبق شرط مزبور اين عمل مقتضى آن است كه وى شايستگى دريافت بخشى از سود خود را از دست بدهد و تعيين اين مدت، تضمين كننده كمترين حدّ مطلوب است. امّا پس از آن، بانك غير ربوى مى‌تواند روش هايى را براى برداشت ارائه كند؛ به اين اعتبار كه اين زمان ها به طور طبيعى درزمان واحد فرا نمى رسند و نيز بسيارى از سپرده گذاران براى گرفتن سود بيشتر، سپرده خود را مدت طولانى ترى نزد بانك مى‌گذارند؛ چنان كه بار و سنگينى برداشت هاى وجوه نيز بر طرح هاى زيادى توزيع مى‌شود.

همچنين اين امكان وجود دارد كه بانك در پروژه هايى اقدام به سرمايه‌گذارى كند و نيز شروطى براى سرمايه گذاران تعيين كند تا بتواند دراوقات معيّنى جريان نقدينگى را براى مواجهه با شرايطى خاصّ تأمين كند.

به هرحال، خود بانك، درآينده به واسطه ءسرمايه اش و نيز به سبب وجوه فراهم شده توسط حساب هاى جارى به جاى سپرده گذارانى كه سپرده هاى خود را بيرون كشيده اند، مى‌نشيند و سهم سود آنها را خود تصاحب مى‌كند.