بزرگترین فریضه
(١)
مقدمه معاونت پژوهش
٧ ص
(٢)
مقدمه
١١ ص
(٣)
مفهوم امر به معروف و نهي از منکر
١٣ ص
(٤)
اهميت و جايگاه امر به معروف و نهي از منکر
١٥ ص
(٥)
ضرورت امر به معروف و نهي از منکر
١٨ ص
(٦)
1 دو گرايش درزمينه مسئوليت اجتماعي افراد
١٨ ص
(٧)
2 امر به معروف و نهي از منکر، ضرورتي عقلي
٢٦ ص
(٨)
3 مسئوليت افراد در برابر نيازهاي معنوي جامعه
٣٣ ص
(٩)
امر به معروف و نهي از منکر در آيات و روايات
٤٣ ص
(١٠)
1 آيات
٤٣ ص
(١١)
2 روايات
٥٢ ص
(١٢)
شرايط امر به معروف و نهي از منکر
٦٣ ص
(١٣)
1 عدم خوف از ضرر
٦٣ ص
(١٤)
2 پرهيز از توهين و رعايت حفظ شئون طرف مقابل
٧١ ص
(١٥)
3 احتمال تأثير
٧٧ ص
(١٦)
مراتب امر به معروف و نهي از منکر
٨١ ص
(١٧)
بيان اول
٨١ ص
(١٨)
1 احساس قلبي
٨٤ ص
(١٩)
2 اظهار ناراحتي
٨٤ ص
(٢٠)
3 اظهار به زبان
٨٦ ص
(٢١)
4 برخورد فيزيکي
٨٨ ص
(٢٢)
5 جهاد
٨٩ ص
(٢٣)
بيان دوم
٩٤ ص
(٢٤)
1 تعليم جاهل
٩٤ ص
(٢٥)
2 تذکر و موعظه
١٠٢ ص
(٢٦)
3 برخورد اجتماعي با توطئه &rlm ها
١٠٩ ص
(٢٧)
درباره روش ها و مصاديق بارز امر به معروف و نهي از منکر
١٢٥ ص
(٢٨)
1 ضرورت توجه به اختلاف در روش ها به تناسب شرايط زمان و مکان
١٢٥ ص
(٢٩)
2 ضرورت بهره­ گيري از طرح و برنامه در اجراي امر به معروف و نهي از منکر
١٢٩ ص
(٣٠)
3 ضرورت رعايت اولويت ها در اجراي امر به معروف و نهي از منکر
١٣٣ ص
(٣١)
4 ضرورت بصيرت به توطئه&rlm هاي دشمنان داخلي و خارجي
١٤٠ ص
(٣٢)
5 مقابله با تهاجم فرهنگي
١٤٢ ص
(٣٣)
6 حفظ آمادگي براي پاسخ گويي به شبهات اعتقادي و اخلاقي
١٤٩ ص
(٣٤)
7 ايجاد تشکل هاي اسلامي براي انجام فعاليت هاي اجتماعي
١٥١ ص
(٣٥)
8 تقويت روحيه شهادت طلبي براي احياي دين
١٥٦ ص
(٣٦)
9 ضرورت فراهم کردن زمينه هاي تأثير امر به معروف و نهي از منکر
١٦٠ ص
(٣٧)
10 تقويت نهادهاي احياگر امر به معروف و نهي از منکر در جامعه
١٦٣ ص
(٣٨)
چالش ها در بحث امر به معروف و نهي از منکر
١٦٧ ص
(٣٩)
1 تغيير منکر به معروف و معروف به منکر، مهم ترين آفت جامعه اسلامي
١٦٧ ص
(٤٠)
2 امر به معروف و نهي از منکر، تساهل و تسامح و خشونت
١٧٤ ص
(٤١)
3 امر و نهي مسئولان و التهاب آفريني در جامعه
١٨٣ ص
(٤٢)
4 امر به معروف و نهي از منکر و آزادي
١٨٥ ص
(٤٣)
کتابنامه
١٨٩ ص
(٤٤)
فهرست نمايه ها
١٩١ ص
(٤٥)
آيات
١٩١ ص
(٤٦)
روايات
١٩٢ ص
(٤٧)
موضوعات
١٩٢ ص
(٤٨)
اعلام
٢٠٦ ص
(٤٩)
اماکن
٢٠٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٧ - ٣ احتمال تأثير

٣. احتمال تأثير

معروف است که وجوب امر به معروف و نهي از منکر، مشروط به احتمال تأثير است، و درصورتي‌که احتمال تأثير امرونهي نمي‌رود، تکليف از انسان ساقط مي‌گردد. اما در اينجا بايد توجه داشت که ممکن است اگر کاري به‌تنهايي انجام پذيرد، تأثيري از خود بر جاي نگذارد، اما اگر به‌صورت جمعي و تشکيلاتي صورت پذيرد، تأثير خود را خواهد داشت. در اين صورت نمي­توان شانه از بار مسئوليت خالي کرد و کنار نشست.[١] گاهي ممکن است که امر به معروف و نهي از منکر اگر به‌صورت انفرادي انجام پذيرد، تأثيري نگذارد، ليکن با انجام ارتباط ميان يکديگر مي­توان تأثيرگذار بود؛ حال ممکن است اين تأثير با ارتباط ميان افراد معدودي همچون ٥ نفر محقق شود و ممکن است با ارتباط ميان هزاران نفر امکان‌پذير گردد. اگر آن ارتباط لازم برقرار گردد و کار به‌صورت دسته‌جمعي و برنامه‌ريزي‌شده انجام گيرد، قطعاً اثر خود را خواهد داشت.

با کمي تأمل متوجه خواهيم شد که قدرت بر امر به معروف و نهي از منکر، فقط قدرت شخصي نيست، بلکه انسان‌ها به‌منظور امر به معروف و نهي از منکر مي‏توانند قدرتشان را متمرکز کنند و با جمع کردن قدرت‌هايشان، قدرتي را ايجاد نمايند که بتوانند در مقابل قدرت فساق و فجره، عوامل بيگانه در کشور، و بالاخره نوکران شيطان مقاومت کنند.


[١] سيدروح الله خميني، تحرير الوسيله، ج١، باب القول في اقسامهما و کيفيه وجوبهما، مسئله ٣، ص٣٩٨.