بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤١ - ٣ مسئوليت افراد در برابر نيازهاي معنوي جامعه

و پس از آن کشور خويش در اين امر به کساني که نياز دارند، کمک و راهنمايي رسانيم و آن‌گاه در کشورهاي اسلامي، و سرانجام، در ساير کشورها به اين مسئوليت خود عمل کنيم.

پس به يک معنا انتظار دين از ما اين است که پیش از هر چيز، ما خود، به دين عمل کنيم، و در مرحله بعد، دين را به ديگران معرفي کنيم تا آنها هم مشمول اين رحمت الهي شوند؛ چون اين، رحمتي است که خدا براي تمام انسان‌ها نازل کرده است و به ما هم دستور داده که به اشخاص بي‌اطلاع، آگاهی رسانیم. بنابراین در جامعه اسلامي، فرد، تنها مسئول رفتار خود نيست، بلکه مسئوليت جلوگيري از گمراهي ديگران را هم بر عهده دارد. هر فرد در جامعه اسلامي يک مسئوليت نظارتي دارد و بايد برای عملي شدن قوانين ديني در جامعه تذکر لازم را داده، اقدامات جدي‌اي را دراين‌زمينه انجام دهد. خداوند متعالی، در ايران، افزون بر نعمت‌هاي فراواني که در طول تاريخ به مردم ما داده، ميراث گران‌بهاي اهل‌بيت(عليهم السلام) را نيز براي ما حفظ کرده است که در هيچ جاي دنيا چنين نعمتي با اين وسعت و فراواني وجود ندارد. اين معارف والاي الهي به قيمت فدا شدن خون‌هاي پاک سيدالشهدا(عليه السلام) و يارانش و دیگر ائمه اطهار(عليهم السلام) به دست ما رسيده است. افزون بر همه اين برکات، خداي متعال در اين عصر، نعمت بي‏نظيري را نصيب ملت ايران کرد و مسلمانان اين خطّه را توفيق داد تا با ياري علماي دين، به‌ويژه امام خميني(رحمهَ الله) حکومتي بر اساس دين تأسيس کنند؛ چيزي که تا پيش از آن تصور مي‌شد که تا زمان ظهور ولي عصر(عجل الله فرجه الشريف) امکان وقوع ندارد؛ و وضع