بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٦ - ١ عدم خوف از ضرر

البته لازم است امروزه اين نمونه‌ها، با توجه به مسائل اجتماعي روز بررسي شود. در روزگار حاضر، پيامبر و امام معصوم را نمي‏کشند؛ زيرا آنان را نمي‏يابند؛ ولي قصد دارند پيامبري پيامبر و ولايتِ امام را نابود سازند. از‌این‌روی به زبان هم مي‌آورند که بعد از ارتحال پيامبر(صلي الله عليه و آله)، ديگر ولايتي در کار نيست. وحي را نیز امري شخصي می‌پندارند و بر آن‌اند که واقعاً نمي‏توان پيامبري کسي را اثبات کرد. از دید آنان، پيامبر نيز همچون ديگران است و دچار خطا و اشتباه مي‌شود. اين عمل از کشتن پيامبر بدتر است؛ زيرا با شهادت پيامبر هدف او از ميان نمي‏رود؛ چنان‏که خون امام حسين(عليه السلام) هدف او را حفظ کرد؛ ولي اگر پيامبري و امامت خدشه‌دار شد، چيزي از هدف پيامبران و امامان(عليهم السلام) باقي نمي‏ماند.

در اين سال‌ها، به کيان اسلام حمله‌‏هاي بسيار شده، روز به‏ روز دين در جامعه تضعيف مي‏شود؛ به‌گونه‌اي‌که مسلمانان خارج از کشور نيز اين خطر را دريافته‌اند و از ضعف معنويت در کشور ما بسيار نگران شده‌اند. درباره اين تنزل معنوي و ديني، به دو دسته عامل مي‏توان اشاره کرد: اول، مطبوعات و نشريات و کتاب‌هاي گمراه‏کننده، که وزارت ارشاد دراين‌باره مسئول است؛ و ديگری، اقداماتي که در کشور صورت مي‏گيرد تا زشتي گناه از بين برود، و به بهانه ارج نهادن به مقام جوانان، مردم به گناه کردن تشويق شوند. البته دراين‌زمينه نقش تلويزيون‌هاي خارجي در ارائه فيلم‌هاي مبتذل در مناطق مرزي، يا استفاده‏هاي غير‌قانوني از ماهواره انکارناپذير است. دراين‌زمينه، ديگر وزارتخانه‏ها نيز نقش دارند، ولي سهم وزارت ارشاد بيش از همه آنهاست.