بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٢ - ٥ جهاد

نمي‏شود؛ زيرا گاهي مفاهيم دو گونه معنا دارند: عام؛ و خاص. «معناي خاص» مفهوم اصطلاحي ویژه‌ای که در فضايي خاص و جامعه‌اي خاص به‌کار مي‏رود؛ اما «معناي عام» ممکن است همان معناي لغوي باشد، يا اينکه بر اثر تحولات اجتماعي، مصاديق جديدي بيابد و گسترش یابد.

بدين‌ترتيب با توجه به معناي عام جهاد ـ يعني تلاش در راه خدا برضد دشمن‌ـ بسياري از نمونه‌های امر به معروف و نهي از منکر را مي‏توان مصداق جهاد دانست. از سوی ديگر، اگر امر به معروف و نهي از منکر را به معناي عام آن در نظر بگيريم، تقريباً تمام مصاديق جهاد، به‌جز جهاد با نفس، در دايره آن مي‏گنجند؛ زيرا امر کردن ديگران به کارهاي خوب و نهي ‏کردن آنان از کارهاي بد مصداق تلاش در راه خدا به‌شمار مي‏آيد، و بدين‌ترتيب اين دو مفهوم با هم تداخل مي‏يابند. نکته قابل توجه آنکه، هرگاه امر به معروف و نهي از منکر در کنار جهاد به‌کار رود، معنايشان با هم فرق دارد و در اين وضعيت این دو شامل هم نمی‌شوند. اما اگر هريک از آنها به‌تنهايي به‌کار روند، في‌الجمله شامل معناي ديگري هم مي‏شود.

با توجه به نکات پیشین مشخص گرديد که به‌طور کلي، همه انواع جهاد مصطلح، از مصاديق امر به معروف و نهي از منکر شمرده می‌شود. حتي جهاد ابتدايي نيز که روشنگرانه بوده، هدف آن از بين بردن موانع هدايت مردم است، درواقع، نوعي امر به معروف به‌شمار مي‏آيد. همچنين جهاد با عنوان دفاع و جنگ با بغات نيز نوعي نهي از منکر است. بر اين