بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٩ - ٣ برخورد اجتماعي با توطئه &rlm ها

او را حلال مي‌کردند؛ مانند سخنان کساني که اسلام را سيّال مي‏خوانند و به بهانه پويايي فقه پاره‏اي از امور را که تا به حال حرام بوده حلال مي‏شمارند. آنان با اين سخنان به‌گونه‌ای امر را مشتبه مي‏کنند که متدينان نيز مي‏پرسند آيا ممکن است روزي رقص هم حلال شود؟ يا چه زماني روابط آزاد پسر و دختر جايز مي‏شود؟ در چنين موقعيتي امام حسين(عليه السلام) خود را سزاوارترين شخص براي عمل به فرمايش رسول خدا(صلي الله عليه و آله) و اعتراض به رفتار چنين حاکمي مي‏دانست. از‌این‌روي امام حسين(عليه السلام) قيام کرد تا اين فسادها را براندازد.

امام حسين(عليه السلام) با تعبير ديگري نزديک به همين مضمون، خطاب به فرزدق فرمود: يا فَرَزدَق، إنَّ هؤلاءِ قَوْمٌ لَزِمُوا طاعه الشَّيطانِ و‌تَرَکوا طاعَه الرَّحمنِ و‌أَظهَروُا الفَسادَ فِي الاَرْضِ و‌أَبْطَلوُا الحُدُودَ و‌شَرِبوا الخُمُورَ، و‌استأثروا بأموال الفقراء و‌المساکين، و‌أَنَا أَوْلي من قام بِنُصْرَه دينِ اللّه‏ِ و‌إِعْزازِ شَرْعِهِ وَ‌الْجِهادِ في سَبِيلِهِ لِتَکونَ کلِمَه اللّه‏ِ هِيَ العُلْيا؛[١] «اين قوم (بني‏اميه) ملتزم اطاعت شيطان شدند و اطاعت رحمان را ترک کردند و فساد را روي زمين آشکار ساختند و حدود را باطل کردند و به شراب‌خواري پرداختند و اموال فقرا و مساکین را به نفع خود مصادره کردند، و من براي ياري دين خدا و عزيز داشتن شريعتِ او، و جهاد در راه او، به‌منظور اعتلاي سخن خداوند، از ديگران سزاوارتر هستم».

تعبيري که امام(عليه السلام) در اينجا آورده‌اند، اين است که اين قوم حدود