بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٥ - ٣ ضرورت رعايت اولويت ها در اجراي امر به معروف و نهي از منکر
حتي از معلوماتی در سطح عالي برخوردارند و در مراتب بالاي تقوا هستند، وقتي درصدد امر به معروف و نهي از منکر برميآيند، مسائل مهم را به حال خود واميگذارند و به سراغ مسائلي ميروند که اهميت آنها بسيار کمتر است؛ برای نمونه، مطرح کردن مفاسد در جامعه با عاليترين سطوح مسئوليت کشوري و درخواست اصلاح جامعه، تذکر به نمايش عکسهاي زنان سربرهنه در تلويزيون بهمنظور جلوگيري از ادامه پخش آنها، تا زمينه گناهان کبيره در جامعه از بين رود، و مصاديقي ازايندست، ميتواند نمونههايي از مسئوليت سنگين در جلوگيري از ارتکاب معاصي در جامعه باشد. اما باز هم بالاتر از اين، آنجاست که از بالاترين مسئولان اجرايي کشور خواسته شود که جلوي گسترش روزافزون انحرافات عقيدتي و شبهاتي که سبب کفر جوانان کشور ميشود، گرفته شود. کار، در مقاطعي از عمر نظام اسلامي، به آنجا کشيد که برخی به ضروريترين مسائل دين، شبهه وارد کردند و در روزنامه ها، مجلات و رسانههاي گروهي ديگر، ضروريات اسلام را به استهزا گرفتند. اهميت اين انحراف، از نمايش يک عکس زن سربرهنه در تلويزيون بسيار بيشتر است.
بنابراين کساني هستند که واقعاً صاحب فضلاند، از مسائل فقهي بهخوبي آگاهاند؛ و قصد خدعه، فريب دادن، تقدسمآبي و ظاهرسازي ندارند، بلکه درحقيقت، در پی اجراي امر به معروف و نهي از منکر و آگاه کردن مسئولان به مفاسد موجود در جامعهاند، ليکن ذهنشان تنها مشغول مسائل کماهميتتر است و توجه ندارند که چه خطرهاي بزرگتري در جامعه وجود دارد. ازاینروی تا در تلويزيون فيلم نامناسبي