بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧١ - ١ تغيير منکر به معروف و معروف به منکر، مهم ترين آفت جامعه اسلامي

فرهنگ وارداتي اصلاح شود و اين، کار يک روز و دو روز، يا کار يک نفر و دو نفر نيست؛ بلکه يک عزم ملي و همت والاي همگاني را مي‌طلبد. حال ‌اي کاش! در برخي مقاطع عمر نظام جمهوري اسلامي، که هيچ اقدام ارزنده‌اي از سوي دولتيان در اصلاح فرهنگ جامعه صورت نگرفت، دست‌کم، از سوي همانان چراغ سبز به بزهکاران نشان داده نمي‌شد.‌ اي کاش! به مروجين فحشا و منکر، سيمرغ بلورين نمي‏دادند. متأسفانه در سال‌هایی، در کشور ما، برخي مسئولان نه‌تنها درصدد نبودند تا فرهنگ جامعه را به‌گونه‏اي بسازند که امر به معروف و نهي ازمنکر رواج پيدا کند، بلکه با اقدامات خود، کاري کردند که آمرين به معروف و ناهيان از منکر، به‌راحتي مورد ضرب و شتم قرار مي‌گرفتند و بعضاً به شهادت مي‌رسيدند. در همان زمان، اگر در جايي، روزنامه‏‌اي به دليل اهانت به مقدسات و به مخاطره انداختن نظام جمهوري اسلامي بسته مي‌شد، اکثر نيروهاي سياسي و جناح‌ها به‌کار مي‌افتادند و اين عمل را اجحاف به حقوق بشر معرفي مي‌کردند، اما زماني که آمرين به معروف و ناهيان از منکر را در روز روشن و در وسط شهر مي‏کشند، هيچ سروصدايي از آنان بلند نمي‌شد و کسي، از آن وزير و نماينده مجلس گرفته تا آن روزنامه‌ها و نشريات، اعتراضي نمي‏کرد. در اين وضعيت، مشخص است که امر به معروف و نهي از منکر رواج نخواهد يافت و اگر هم کساني درصدد اجراي آن برآيند، محکوم به دخالت در کار ديگران مي‏شوند، و همين کار آنان، ضد ارزش و منکر معرفي مي‌شود. در مقابل، به نام آزادي، فحشا و منکر تبديل به ارزش و معروف مي‏گردد.